کاربرد روش های محاسبات نرم برای حمل رسوب در کانال ها با جداره ثابت

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 268

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CEUCONF06_0343

تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1398

چکیده مقاله:

امروزه مو ضوع ر سوب یک م شکل مهم اقت صادی و فنی برای طراحی اکثرکانال ها با جداره ثابت ا ست. به منظور محدود کردن ته ن شینی ر سوب، کانال ها با جداره ثابت بر ا ساس معیارهای خود شویی طراحی می شندو. اخیرا 0 به جای ا ستفاده از یک مقدار م شخص سرعت برای طراحی کانال ها بر ا ساس معیار خود شویی، پارامترهای هیدرولیکی مانند مشخصات رسوب، سیال، جریان و کانال استفاده می شوند. به دلیل پیچیدگی پدیده رسوب و تاثیر پارامترهای مختلف در تخمین نرخ انتقال آن، تعیین معادلات حاکم بر آن مشکل بوده و مدل های کلاسیک ریاضی نیز در این راستا از دقت کافی برخوردار نیستند.در این تحقیق، روش های برنامه ریزی بیان ژن و نرو فازی برای محاسبه عدد فرود ذره رسوبی در شرایط عدم ته ن شینی در کانال ها با جداره ثابت مورد ا ستفاده قرار گرفته ا ست. مدل ها بر ا ساس داده های آزمای شگاهی ابغانی، مایرل، می و ونگویس سومجای و با طیف گ سترده ای از اندازه دانه های ر سوبی و لوله ایجاد شده اند. عملکرد مدل های توسعه یافته با دو شاخص آماری شامل جذر میانگین مربع خطا (RMSE)، میانگین درصد خطای مطلق (MAPE) بررسی شده ا ست. مقای سه نتایج ن شان می دهد که در بین مدل های GEP، مدل GEP1 با 1/245 RMSE و 25/549 MAPE بهترین مدل می باشد. هم چنین بررسی مدل های نرو فازی نشان می دهد که مدل NF4 به عنوان دقیق ترین مدل با 1/039 RMSE و 24/087 MAPE انتخاب می شود. نتایج به دست آمده ثابت کرد که دقت و کاربرد محاسبات نرم از جمله روش برنامه ریزی بیان ژن و نرو فازی در برآورد عدد فرود ذره رسوبی به عنوان یک پارامتر مهم قابل قبول می باشد.

کلیدواژه ها:

کانال با جداره ثابت ، انتقال رسوب ، برنامه ریزی بیان ژن ، نرو فازی ، زهکش شهری.

نویسندگان

کتایون کارگر

دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی عمران-آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده فنی دانشگاه ارومیه

میرعلی محمدی

دانشیار مهندسی عمران-هیدرولیک و مکانیک مهندسی رودخانه، دانشکده فنی دانشگاه ارومیه

میرجعفر صادق صفری

استادیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه یاشار، ازمیر، ترکیه