ارزیابی بهینه سازی الیاف الکتروریسی شده ژلاتین با استفاده از روش تاگوچی
عنوان مقاله: ارزیابی بهینه سازی الیاف الکتروریسی شده ژلاتین با استفاده از روش تاگوچی
شناسه ملی مقاله: IMES12_163
منتشر شده در هفتمین کنفرانس بین المللی مهندسی مواد و متالورژی و دوازدهمین همایش ملی مشترک انجمن مهندسی متالورژی و مواد ایران و انجمن ریخته گری ایران در سال 1397
شناسه ملی مقاله: IMES12_163
منتشر شده در هفتمین کنفرانس بین المللی مهندسی مواد و متالورژی و دوازدهمین همایش ملی مشترک انجمن مهندسی متالورژی و مواد ایران و انجمن ریخته گری ایران در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:
الهام صادقی - دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی مواد دانشگاه شیراز
سیدمجتبی زبرجد - استاد بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
خلاصه مقاله:
الهام صادقی - دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی مواد دانشگاه شیراز
سیدمجتبی زبرجد - استاد بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
ژلاتین یک پلیمر زیست سازگار،تجزیه پذیر ارزان قیمت است. الیاف الکتروریسی شده آن میتواند در زمینه هایمختلف از جمله داربست های مهندسی بافت به کار رود. در تحقیق حاضر سعی بر تولید الیاف مذکور به روشالکتروریسی بررسی پارامترهای موثر بر مورفولوژی آن شده است. بدین منظور، تاثیر چهار عامل غلظت، ولتاژ،نرخ تغذیه فاصله نوک سوزن از جمع کننده هر کدام در سه سطح بر مورفولوژی الیاف بررسی شد. آزمایش ها براساس روش تاگوچی بااستفاده از آرایش افقی L9 در نرم افزار Minitab طراحی شدند. مورفولوژی قطر الیاف بهترتیب به وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نرم افزار ImageJ مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایجحاصل حاکی از ربانشکل بودن لیف ها وابستگی شدید پهنای الیاف به غلظت پس از آن به ولتاژ، نرخ تغذیه وفاصله میباشد. شرایط بهینه برای طرح تاگوچی، غلظت 10 درصد وزنی به حجمی، ولتاژ 15kV، نرخ تغذیه0/6ml/h فاصله سوزن از جمع کننده 15cm حاصل شد. در این شرایط قطر الیاف (0/16mμ) اندازه گیری شد.
کلمات کلیدی: ژلاتین، الکتروریسی، داربست مهندسی بافت
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/841921/