اثر کفی با درجات متفاوت سختی بر الگوهای هماهنگی مفاصل پا در مرحله اتکای دویدن

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 405

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

APSMC01_033

تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397

چکیده مقاله:

اثر کفی به عنوان بهینه سازهای مکانیک حرکت بر هماهنگی مفاصل هنوز بطور روشن تشخیص داده نشده است. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر درجات متفاوت سختی کفی بر الگوهای هماهنگی مفاصل مچ و تارسومتاتارسال در فاز اتکای دویدن بود. پانزده داوطلب مرد فعال سالم (میانگین جرم 75/13 ± 7/93 کیلوگرم، قد 174/36 ± 6/39 سانتیمتر، سن 24/5 ± 5/10 سال) در شرایط کفیهای متفاوت از نظر درجات سختی، قرار داده شده در صندل، در الگو و سرعت کنترل شده دویدند. الگوهای هماهنگی در مفاصل مچ و تارسومتاتارسال با استفاده از روش فاز نسبی پیوسته((CRP از داده های خام سینماتیک و سینتیک محاسبه شد. آزمون آنالیز واریانس با داده های تکراری جهت آزمون آماری فرضیات اجرا شد .(P<0.05) نتایج نشان داد که CRP در مفاصل مچ و تارسومتاتارسال در %25 اول فاز اتکا در شرایط کفی سخت % 95، نرم %179 و نیمه سخت %220 نسبت به شرایط بدون کفی افزایش یافت .(P<0.001) بطور کلی نتایج نشان داد که سختی کفی کفش بر الگوی هماهنگی مفاصل اندام تحتانی اثرگذار است. اگرچه مشخص نیست که آیا این تغییرات می-توانند که آسیبهای مربوط به دویدن را کاهش دهند یا خیر.

نویسندگان

منصور اسلامی

دانشیار بیومکانیک ورزشی، دانشگاه مازندران

داود خضری

دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی دانشگاه مازندران

محمد ربیعی

دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی دانشگاه مازندران