تکامل و صیرورت نفس در پرتو تخلق به آموزه های اخلاقی با تکیه بر آراء صدرالمتالهین شیرازی
محل انتشار: دو فصلنامه تاملات فلسفی، دوره: 3، شماره: 11
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 555
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PHM-3-11_003
تاریخ نمایه سازی: 26 فروردین 1397
چکیده مقاله:
انگار تاثیر ((حکمت عملی و اخلاق)) در تکامل نفس، علاوه از اهمیت فوق العاده اش در نیل به ((مرتبه فوق تجرد عقلی)) در حکمت ملاصدرا از ترابط میان این دو رهیافت نزد وی خبر می دهد. توجه به اندیشه های فلسفی صدراالمتالهین شیرازی هم چون ((جسمانیه الحدوث بودن نفس، حرکت جوهری، تشکیک مراتب نفس و اتحاد عاقل به معقول))، که نقطه عزیمت پژوهش حاضر و مدخل آن نیز به شمار می رود تاثیر بسزایی در طرح و درک و چگونگی تجرد نفس از ماهیت مافوق تجرد عقلی دارد . همچنین در نظرگاه وی، التزام حکمت عملی در کنار حکمت نظری، به منزله بال های برای عروج انسان تا مرتبه فوق تجرد هستند که وی را در مسیر قدس حقیقی و اتصال به عالم علوی همراهی نموده و او را کتاب علمی الهی می نماید. از منظر ملاصدرا هر دو قسم حکمت دارای نتیجه واحدی هستند بدین بیان که علیرغم برتری حکمت نظری و حکمت عملی نزد وی، ملاصدرا غایت حکمت عملی را همان هدف است حکمت نظری بلکه مکمل آن برشمرده و آن را ((سعادت انسان در تشبه دارین نفس الله)) معرفی می نماید. پس اگر سخن ملاصدرا را مبنی بر تشابه نفس به الله در جریان تهذیب اخلاقی دینی را با سخن دیگر به وی مبنی بر اینکه ((خداوند انسان را در ذات و صفات و افعال در مثال خود آفریده است)) که این سخن مبتنی بر تشابه ساختار وجودی انسان به حق متعال می باشد - جمع نماییم، می توان بیان کرد که از نظر وی التزام نفس در علوم و ادراک مکتسبه و نیز تهذیب اخلاقی، مسبب ترقی نفس به مرتبه فوق تجرد عقلی می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیدعلی رضی زاده
کارشناس ارشد فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه شهید رجایی تهران
عین الله خادمی
دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی