نگاهی به بیدل از دریچه ی عرفان شرح عرفانی یک غزل از بیدل دهلوی

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,805

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MATNPAGOOHI03_233

تاریخ نمایه سازی: 13 شهریور 1396

چکیده مقاله:

میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی از شاعران نازک اندیش و نازک خیال شبه قارهی هند وگستره ی زبان و ادب فارسی است. غزلیات او سرشار از دقایق و اشارات عرفانی است کهخواننده را در کمترین لفظ، با بیشترین معنی و مفهوم عرفانی مواجه می سازد؛ که اینخود از ویژگی های سبک اصفهانی (معروف به هندی) است که گاه موجب سردرگمیمخاطب و پیچیدگی بیت می شود. گاه در ابیات او کلمه ای خواننده را به دریایی عمیق ازمعانی عرفانی سوق میدهد که در شرح آن به تفضیل می توان سخن گفت. در غزلیات اوابیاتی که آراسته به زیور و دقیقه های عرفانی باشد کم نیست. در این نوشته ابتدا غزلی ازبیدل نقل، سپس کلیدواژه های عرفانی ابیاتی از غزل منتخب، که دارای دقایق عرفانیبوده، به تفضیل شرح، سپس معنایی کلی از آن بیت ارایه شده است. برای این کار ازآموزه های مولانا، ابن عربی، آیات قران مجید و روایات ایمه (علیهم السلام) بهره گرفتهشده است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

حسین دهلوی

دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی