کمپلکس کنگوقرمز مس به عنوان یک حسگر شیمیایی انتخابی به کمک حلال با روش فلورسانی -و رنگ سنجی برای تعیین چندین آنالیت با چشم غیر مسلح در مقیاس نانومولار: یک سوییچبرگشت پذیر فلورسانی CN-/CO(۳)(-۲) به عنوان قفل صفحه کلید

سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 830

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJAC-3-2_008

تاریخ نمایه سازی: 6 شهریور 1396

چکیده مقاله:

در این تحقیق به معرفی کنگوقرمز، شناساگر رنگزای در دسترس و ساده، به عنوان میزبان شیمیایی گزینش پذیر جدید، برای شناسایی کاتیون مس و آنیون هایسیانید و کربنات در محیط آبی که قادر است به صورت گزینشی شناسایی و اندازهجگیری چندین آنالیت را انجام دهد، پرداخته شد. افزایش مقدار ۵ درصدحجمی/حجمی اتانول باعث افزایش چشمگیر در گزینش سیانید از طریق اثر مهاری بر مزاحمت آنیون سولفیت ایجاد کرد. ویژگیججهای حسگری کنگوقرمز در مخلوط حلالی آب اتانول ۹۵:۵ مورد بررسی قرار گرفت و گزینشجپذیری بسیار بالایی در مقابل آنیون سیانید حاصل شد. مکانیسم شناسایی منطقی این روش به وسیله تکنیک های اسپکتروفتومتری فرابنفش مریی، اسپکتروسکوپی FTIR FTIR (فرمول در متن اصلی مقاله) ترتیب به روش رنگ سنجی و فلورسانی اندازهجگیری شد، که بسیار کمتر از ماکزیمم حد مجاز سازمان سلامت جهانی WHO (فرمول در متن اصلی مقاله) حد تشخیص گزارش شده توسط بسیاری از حسگرهای شیمیایی برای تشخیص سیانید می باشد. از طرفی کمپلکس سیانید با کنگوقرمز-مس توانایی تشخیص (فرمول در متن اصلی مقاله) از آنیون کربنات را با پاسخ دهی در زمان کوتاه (کمتر از ۳۹ ثانیه) و تشخیص با روش فلورسانی در حضور سایر آنیون ها نشان داد. بسته به ترتیب افزایش یونهای مس، سیانید و کربنات، محلول کنگوقرمز به عنوان یک قفل صفحه کلید با ورودهای مس، سیانید و کربناتعمل کرد. ورودهای یونی به رنگزا جدید مشابه قفل و کلید مولکولی الکترونیکی عمل می کنند. نتایج به صورت موفقیت آمیزی با داده های حاصل از روشمرجع اسپکتروفتومتری برای یونجهای سیانید مقایسه شد. این روش را برای تشخیص و تخمین ک م ی یون های سیانید و کربنات در نمونههای حقیقی متنوع،ممکن میسازد از مزایای تجزیهای این روش، شناسایی یون سیانید در پسابهای آبکاری فلز EPWW سرم خون انسان، نمونههای آب معدنی و آبآشامیدنی است که نتایج با شیوههای استاندارد معمول، مقایسه شده است.

نویسندگان

حسین توللی

خش شیمی، دانشگاه پیام نور تهران ایران

گوهر دیلمی راد

بخش شیمی، دانشگاه پیام نور تهران ایران

ابوالفتح پرهامی،

بخش شیمی، دانشگاه پیام نور تهران ایران

ساجده لهراسبی

بخش شیمی، دانشگاه پیام نور تهران ایران