بررسی روند تغییرات هیدروکربورهای نفتی (TPH) در آبهای ساحلی دریای خزر

سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,257

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMST06_140

تاریخ نمایه سازی: 18 دی 1384

چکیده مقاله:

دریای خزر بزرگترین دریاچه بسته جهان با دارا بودن 7250 کلومتر خط ساحلی تحت فشارهای شدید و تهدیدات زیست محیطی قرار دارد سواحل جنوبی ایران که در برگیرنده 7درصد حوزه آبریز دریای خزر می باشد تنها 5 درصد آبهای وروردی به دریای خزر را تامین می نماید. با وجود بر این بدلیل جریانات آبی تحت تاثیر آلودگی وارده از کشورها حاشیه دریای خزر قرار دارد. بدلیل فعالیتهای وسیع استخراج و حمل و نقل نفت از دریای خزر و ریزش حجم زیادی از نفت به دریای خزر استرسهای وارده به آبزیان بواسطه آلودگی هیدروکربورهای نفتی اهمیت خاصی یافته است به همین منظور بررسی های هیدروکربورهای نفتی(اعماق کمتر از 10 متر) هشت ایستگاه مطالعاتی در سواحل استان گیلان صورت پذیرفت و نتایج نشان می دهد که آلودگی نفتی ا غرب به شرق کاهش می یابد در ساحل بندر انزلی میزان آلودگی بدلیل فعالیت کشتیرانی و قایقهای توریستی از مقادیر بالاتری نسبت به دیگر ایستگاه ها برخوردار بوده است. بررسی های فصلی نشان می دهد که در فصل پاییز مقادیر کل هیدروکربور نفتی در کلیه ایستگاههای مطالعاتی چندین برابر بیشتر از فصول دیگر می باشد. حداقل میزان (TPH) در ایستگاه آستارا به مقدار 0/02 میلیگرم بر لیتر مشاهده شد و حداکثر غلظت آن در فصل پاییز در ایستگاه دستک به میزان 8/87 میلیگرم برلیتر مشاهده شده است که این مقدار چندین برابر بیشتر از استانداردهای مجاز جهانی می باشد.

نویسندگان

سیدحجت خداپرست

پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی بندر انزلی

هادی بابایی

کارشناس ارشد بخش اکولوژی منابع آبی پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی بن

ملک محمد ملکی شمالی

کارشناس ارشد بخش اکولوژی منابع آبی پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی بن