تلاش ژنتیک در مبارزه با پیری و دستیابی به اکسیر جوانی

سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 648

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BSCONF02_166

تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1394

چکیده مقاله:

پیری از دست دادن عملکردهای فیزیولوژیک است. پیر شدن انسان در اصل پیر شدن سلولهایش است. تئوریهای مختلفی در ارتباط با پیری وجود دارد، از جملهی آنها میتوان به تئوری موتاسیون سوماتیک، تئوری تلومری پیری، تئوری موتاسیونهای میتوکندریایی، تئوری پیری مواد خارج سلولی کلاژن و الاستین که جمعا 30% از کل پروتئین بدن را شامل می شود، تئوری clinker جوش زغال سنگ تجمع مواد غیر عملکردی، تئوری استرس، تئوری ژنتیکی و نیز تئوری دلایل چندگانه که در آن بیش از یک عامل دچار اختلال شده و عامل پیری است از تئوریهایی که در باب ژنتیک مطرح شده است میتوان به تئوری تلومر اشاره نمود. در سلولهای قابل تقسیم تلومراز مانع کوتاه شدن تلومر شده ودر نتیجه سلولها به تقسیمات خود ادامه می دهند اما سلولهای سوماتیک به دلیل کوتاه شدن تلومر پس از هر بار تقسیم، دارای تعداد معینی قابلیت تقسیم شدن بوده و سپس در اثر کوتاهی تلومر محکوم به فنا هستند. علم ژنتیک در جستجوی یافتن راهی برای کنترل فعالیت مداوم تلومراز و درنتیجه یافتن راهی ژنتیکی در مبارزه با پیری است، چرا که فعال کردن تلومراز در کشت سلولهای انسانی با افزایش تعداد چرخه های سلولی همراه بوده است که این یافته ها میتواند امیدی برای دست یافتن به راهکاری برای جلوگیری از پیری یا همان اکسیر جوانی است

نویسندگان

پریچهر دارابی

مدرس و مدیرگروه مشاوره ژنتیک مرکز علمی کاربردی بهزیستی و تامین اجتماعی استان کرمانشاه

احمدرضا درخشنده

سرپرست مرکز

جواد کرمخانی

معاون پژوهشی مرکز