حوزه های پنج گانه اقلیمی نویسی درادبیات داستانی معاصرایران

سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 631

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PLL-10-27_005

تاریخ نمایه سازی: 9 اسفند 1393

چکیده مقاله:

تقسیم بندی نویسندگان و اثارشان براساس جغرافیای مکانی و زادگان آنان فقط زمانی پسندیده و درست است که ویژگیهای مشترک نیز آنها را به یکدیگر پیوند دهد وگرنه نام گذاری سبک ومکتب براثار گروهی ازنویسندگان باتکیه صرف برتعلق اقلیمی شان به یک منطقه امری بی معنا خواهد بود و نویشنده اعتقادی به آن ندارد داستانهای اقلیمی داستانهایی هستند که دارای مشخصه های مشترک و هماهنگ و درپیوند با یک اقلیم خاص و نیز متناسب با خاستگاه نویسندگان آنها و تاثیری که ازآن محیط اقلیمی خاص پذیرفته اند همین گونه تاثرها ازمحیط اقلیمی و بازتاب آن درداستانهاست که سبب اشتراک میان اثار چندنویسنده هم اقلیم بایکدیگر ودرعین حال تمایز با اثار دیگر نویسندگان اقلیمی سایراقلیم ها میشود دراین مقاله نویسنده پس ازبیان سابقه مکتب بندی های متعدد درداستان نویسی معاصر ایران و نقد آنها به ارایه یک تقسیم بندی تازه دقیق و روشمند ازداستان نویسی اقلیمی براساس معیارهای مشخص و شناخته شده می پردازد و براین اساس پنج حوزه یا شاخصه داستان نویسی اقلیمی شمال جنوب خراسان غرب کرمانشاه و اذربایجان را در ادبیات داستانی معاصر ایران ازمشروطه تاانقلاب اسلام مشخص می کند

کلیدواژه ها:

داستان ، اقلیم ، شیوه اقلیم نویسی و حوزه های داستان نویسی اقلیمی ایران

نویسندگان

رضا صادقی شهپر

استادیارگروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان