تأثیر کیتوزان بر لیپید پراکسیداسیون غشا، پراکسید هیدروژن و فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدان، در ریشه گیاه ریحان (Ocimum basilicum)

ریحان ،(Ocimum basilicum)، گیاه دارویی از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است که دارای ترکیبات حلقوی و اسانس بوده و خواص ضد باکتری و آنتی اکسیدانی دارد. کیتوزان از ترکیبات اصلی دیواره سلولی بسیاری از گونه های قارچی است که به عنوان الیسیتور زیستی برای بهبود بخشیدن بیوسنتز متابولیتهای ثانوی استفاده میشود. در این پژوهش، اثر کیتوزان بر مالون دی آلدئید(MDA)، پراکسید هیدروژن (H2O2)، فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدان پراکسیداز (POD) و گایاکول پراکسیداز (GPX) و پلی فنل اکسیداز (PPO) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور گیاه ریحان در مرحله پیشگلدهی با غلظت 2 گرم در لیتر کیتوزان تیمار شد و سپس در زمانهای 1، 2، 3 و 5 روز بعد از اعمال تیمار کیتوزان برداشت شدند. تجزیه آماری نشان داد میزان مالون دی آلدئید و پراکسید هیدروژن در ریشه تحت تیمار کیتوزان در مراحل مختلف برداشت نسبت به شاهد به طور معنی داری سیر افزایشی یافت و فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدان پراکسیداز (POD) و گایاکول پراکسیداز (GPX) و پلی فنل اکسیداز (PPO) در مراحل مختلف برداشت در ریشه نسبت به شاهد افزایش معنی داری نشان داد، بنابراین کیتوزان به عنوان الیسیتور زیستی باعث افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان، کاهش اثرات سوء ناشی از لیپید پراکسیداسیون غشا، پراکسید هیدروژن در مراحل مختلف برداشت گیاه ریحان می باشد.

کلیدواژه ها:

آنزیمهای آنتی اکسیدان ، پراکسید هیدروژن ، ریحان و مالون دی آلدئید