بررسی رابطه بین انعطاف پذیری و تاب آوری دانش آموزان طلاق

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین انعطاف پذیری و تاب آوری در میان دانش آموزان طلاق است. طلاق والدین یکی از مهم ترین عوامل تنش زا در زندگی کودکان و نوجوانان به شمار می رود و می تواند پیامدهایی همچون اضطراب، افت تحصیلی، مشکلات رفتاری و کاهش احساس امنیت را به همراه داشته باشد. با این حال، برخی دانش آموزان با وجود تجربه شرایط دشوار، توانایی بیشتری در سازگاری با چالش ها از خود نشان می دهند؛ این توانایی به «تاب آوری» و «انعطاف پذیری روانی» بازمی گردد که دو مولفه مهم در انطباق موفقیت آمیز با موقعیت های استرس زا محسوب می شوند. یافته ها نشان داد که بین انعطاف پذیری روان شناختی و تاب آوری دانش آموزان طلاق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که از انعطاف پذیری بیشتری برخوردارند، توانایی بالاتری در مدیریت هیجانات، سازگاری با تغییرات و مقابله با پیامدهای ناشی از طلاق والدین دارند. افزایش انعطاف پذیری می تواند به تقویت تاب آوری و کاهش آسیب پذیری روانی این گروه از دانش آموزان کمک کند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای مشاوران مدارس، روان شناسان و والدین باشد تا با طراحی برنامه های حمایتی و آموزش مهارت های روانی–اجتماعی، به ارتقای سازگاری و سلامت روان دانش آموزان طلاق کمک کنند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، تاب آوری ، دانش آموزان طلاق ، سلامت روان ، سازگاری