نقش سیاست های کلان شهری در ارتقای عملکرد آتش نشانی و ایمنی پایدار شهر

در دهه های اخیر، پیچیدگی های شهرنشینی و افزایش خطرات ناگهانی، ایمنی شهری را به یکی از مهم ترین دغدغه های مدیریت کلان شهری تبدیل کرده است. نقش سیاست های کلان شهری در تعیین چارچوب های قانونی، راهبردی و برنامه ای برای ارتقای عملکرد سازمان های آتش نشانی و تحقق ایمنی پایدار، از جنبه های کلیدی توسعه مدیریت شهری تلقی می شود. سیاست های کلان شهری شامل مجموعه ای از قوانین، برنامه های راهبردی، سازوکارهای هماهنگی بین بخشی و تخصیص منابع است که می تواند بر پیشگیری، آمادگی، واکنش و بازتوانی در مواجهه با حوادث آتش سوزی اثرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سیاست های کلان شهری بر عملکرد آتش نشانی و ایمنی پایدار شهر با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق پرسشنامه ساختاریافته از مدیران شهری، مسئولان سازمان آتش نشانی و کارشناسان مدیریت بحران جمع آوری شده و تحلیل آن با بهره گیری از روش های آماری شامل تحلیل توصیفی، همبستگی و رگرسیون چندگانه صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که سیاست های کلان شهری شامل تدوین مقررات جامع ایمنی، برنامه ریزی راهبردی، تخصیص بودجه پایدار، ساختارهای هماهنگی بین بخشی و مشارکت مردمی به طور معناداری بر ارتقای عملکرد سازمان های آتش نشانی تاثیر مثبت دارند. علاوه بر این، این سیاست ها از طریق افزایش آمادگی، بهبود کارایی عملیات، ارتقای آموزش و آگاهی شهروندان و حمایت از نوآوری های فناوری موجب افزایش ایمنی پایدار شهری می شوند. یافته ها همچنین نشان می دهد که هماهنگی میان سیاست های کلان شهری و برنامه ریزی محلی، نقش میانجی در بهبود اثربخشی عملکرد آتش نشانی ایفا می کند. در پایان، این پژوهش توصیه هایی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران شهری ارائه می دهد تا بتوانند با تقویت چارچوب های سیاستی، ظرفیت های سازمان آتش نشانی را افزایش و ایمنی پایدار را در شهرها تحقق بخشند.

کلیدواژه ها:

سیاست های کلان شهری ، عملکرد آتش نشانی ، ایمنی پایدار ، مدیریت شهری ، برنامه ریزی راهبردی