شهرسازی مبتنی بر زیست تقلید (Biomimicry) برای مدیریت آب شهری در برابر شوکهای اقلیمی: طراحی سیستمهای مبتنی بر الگوهای طبیعی

زیست تقلید (Biomimicry) به عنوان رویکردی نوین در شهرسازی با الهام از الگوهای طبیعی مانند تالاب ها، جنگل ها و ساختارهای زیستی راهکارهایی پایدار و تاب آور برای مدیریت آب شهری در برابر شوک های اقلیمی نظیر سیل، خشکسالی و جزایر گرمایی ارائه می دهد. این مقاله با بررسی سیستماتیک منابع علمی ۲۰۲۰-۲۰۲۵ از پایگاه های معتبر مانند ResearchGate، SID، Springer، PMC PubMed Central و نورمگز، پتانسیل زیست تقلید در بهبود مدیریت آب شهری را تحلیل می کند. بر اساس مطالعه ای در سال ۲۰۲۵ سیستم های زیست تقلیدی می توانند مصرف انرژی در مدیریت آب را تا ۹۰ درصد کاهش دهند و تاب آوری شهرها را در برابر تغییرات اقلیمی تا ۴۵ درصد افزایش دهند. در منابع فارسی، مطالعاتی مانند تحلیل اثرات تغییر اقلیم بر رواناب شهری و ارزیابی آسیب پذیری منابع آب بر ضرورت ادغام راه حل های طبیعت محور تاکید دارند. چارچوبی چندمقیاسی پیشنهاد می شود که با الگوبرداری از سیستم های طبیعی کارایی مدیریت آب را تا ۷۰ درصد بهبود می بخشد و خدمات اکوسیستمی مانند تصفیه آب و کاهش گرما را تقویت می کند. نتایج نشان دهنده کاهش آسیب پذیری تا ۴۰ درصد، افزایش خدمات اکوسیستمی تا ۳۵ درصد و بهبود کیفیت زندگی در شهرهای هوشمند است.

کلیدواژه ها:

زیست تقلید ، مدیریت آب ، شهری ، شوکهای اقلیمی ، شهرسازی پایدار ، الگوهای طبیعی