تحلیلی بر همبستگی سامانه های دیجیتال HR Tech، جذب نیروی متخصص فنی و نرخ گردش شغلی در بخش های مهندسی شهرداری

مدیریت منابع انسانی در بخش های دولتی، به ویژه در حوزه های تخصصی نظیر مهندسی شهرداری، همواره با چالش های مضاعفی در جذب و حفظ نیروهای متخصص مواجه بوده است. ظهور و گسترش سامانه های دیجیتال منابع انسانی (HR Tech) پتانسیل بالایی برای تحول در این بخش ها فراهم آورده است، با این حال، میزان تاثیرگذاری این سامانه ها بر متغیرهای کلیدی نیروی کار، نیازمند تحلیل عمیق است. پژوهش حاضر از نوع مروری است و هدف آن، تحلیل همبستگی سامانه های دیجیتال HR Tech با فرآیندهای جذب نیروی متخصص فنی و تاثیر متقابل آن بر نرخ گردش شغلی در بخش های مهندسی شهرداری است. روش تحقیق بر پایه تحلیل و ترکیب ادبیات نظری و تجربی داخلی و خارجی استوار است و از هرگونه تحلیل آماری پرهیز شده است. نتایج مروری نشان می دهد که استفاده استراتژیک از HR Tech، نه تنها با هوشمندسازی فرآیندهای جذب (مانند به کارگیری هوش مصنوعی در غربالگری و ابزارهای تحلیلی برای پیش بینی نیازهای استخدامی) به افزایش دقت و سرعت در شناسایی متخصصان فنی کمک می کند، بلکه با ایجاد یک زیرساخت شفاف برای مدیریت عملکرد، آموزش، و بازخوردگیری، به طور غیرمستقیم بر افزایش رضایت شغلی و کاهش تمایل به ترک خدمت تاثیر می گذارد. مشخص گردید که قابلیت های پیش بینی کننده (Predictive Analytics) در سامانه های HR Tech، ابزاری حیاتی برای شناسایی زودهنگام کارکنان در معرض خطر گردش شغلی، و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه است. با این حال، پیاده سازی این سامانه ها در ساختارهای بوروکراتیک و سنتی شهرداری ها با موانع فرهنگی، قانونی و بودجه ای روبرو است که کاهش این موانع مستلزم حمایت مدیران ارشد و آموزش مستمر کارکنان است. این مقاله، ضمن تبیین ابعاد نظری این همبستگی ها، راهکارهای عملیاتی برای بهینه سازی فرآیندها و افزایش بهره وری سرمایه انسانی فنی در بخش های مهندسی شهرداری را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سامانه های HR Tech ، جذب نیروی متخصص فنی ، گردش شغلی ، مهندسی شهرداری ، مدیریت منابع انسانی دیجیتال