بررسی سبک های نوین آموزش ریاضی در دبیرستان ها
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFEP02_2338
تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1404
چکیده مقاله:
امروزه نظام های آموزشی در سراسر جهان، در پاسخ به نیازهای قرن بیست ویکم و کاستی های روش های سنتی، در حال بازنگری و تحول اساسی در شیوه های تدریس هستند. آموزش ریاضیات، به عنوان یکی از پایه های اصلی علوم و فناوری، از این تحولات مستثنی نبوده است. هدف این مقاله، بررسی سبک های نوین آموزش ریاضی در مقطع دبیرستان است. در این راستا، ابتدا کاستی های روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی و تکرار تمرین های قالبی، از جمله ایجاد ترس و بی علاقگی نسبت به درس ریاضی، عدم درک عمیق مفاهیم و ناتوانی در حل مسئله در موقعیت های جدید، بررسی می گردد. سپس، به معرفی و تحلیل مهم ترین رویکردهای نوین از قبیل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL)، یادگیری مشارکتی، یادگیری معکوس (Flipped Classroom)، استفاده از فناوری های آموزشی (مانند نرم افزارهای تعاملی، شبیه سازها و هوش مصنوعی) و تلفیق ریاضیات با هنر و بازی پرداخته می شود. مزایا، چالش های اجرایی و الزامات هر یک از این سبک ها با توجه به بافت آموزشی دبیرستان های ایران مورد بحث قرار می گیرد. روش تحقیق این مقاله، مروری سیستماتیک بر مطالعات کتابخانه ای و پژوهش های میدانی انجام شده در این حوزه است. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری تلفیقی از این سبک های نوین، با در نظر گرفتن شرایط بومی، می تواند به افزایش مهارت حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت و انگیزه ی درونی دانش آموزان منجر شده و تصویر ذهنی آنان را از ریاضیات به عنوان دانشی خشک و انتزاعی، به حوزه ای پویا و کاربردی تغییر دهد. این مقاله در نهایت پیشنهادهایی برای برنامه ریزان درسی، معلمان و پژوهشگران جهت به کارگیری و توسعه ی این سبک ها در محیط های آموزشی ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد خزایی پول
معلم رشته ریاضی، دبیرستان شاهد نوشهر، نوشهر، ایران.