نقش تنظیم گری حسی محرک های لمسی و حرکتی در کاهش نشانگان اضطراب جدایی در دانش آموزان تازه وارد پایه اول

هدف از این پژوهش، بررسی اثر فعالیت های تنظیم گری حسی (محرک های لمسی و حرکتی) بر کاهش نشانگان اضطراب جدایی در دانش آموزان تازه وارد پایه اول بود. در یک طرح شبه آزمایشی با گروه کنترل و پیش آزمون-پس آزمون، دانش آموز از مدارس ناحیه به صورت تصادفی طبقه ای در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طول [مدت زمان مداخله] به فعالیت های تنظیم گری حسی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل به فعالیت های درسی معمول خود ادامه دادند. شدت اضطراب جدایی و سطح تنظیم گری حسی قبل و بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه اضطراب جدایی کودکان (CASAS) و پرسشنامه تنظیم گری حسی (SPS) اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، کاهش معناداری در میزان اضطراب جدایی و بهبود در سطح تنظیم گری حسی داشته اند. این یافته ها نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر تنظیم گری حسی می تواند ابزاری موثر برای کمک به دانش آموزان تازه وارد پایه اول در مقابله با اضطراب جدایی باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، تنظیم گری حسی ، دانش آموزان پایه اول ، محرک های لمسی ، محرک های حرکتی