بررسی ارتباط بین خودباوری و امید به آینده با میانجی گری هویت ملی در دانش آموزان متوسطه دوره دوم

هدف از پژوهش حاضر، تعیین برازش مدل ارتباطی بین خودباوری و امید به آینده با میانجی گری هویت ملی در دانش آموزان متوسطه دوره دوم می باشد. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و در زمره پژوهش های بنیادین دسته بندی می گردد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم ناحیه ۳ شهر مشهد بوده که تعداد ۲۴۰ نفر به صورت نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل: پرسشنامه خودباوری فرزیان پور و همکاران (۱۳۹۱)، پرسشنامه امید به آینده اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱) و پرسشنامه هویت ملی سلگی و همکاران (۱۳۹۴) بود. داده های جمع آوری شده در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها در این پژوهش از روش های آمار توصیفی مانند محاسبه فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار از روش های استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و روش مدل معادلات ساختاری چندمتغیره جهت بررسی فرضیه ها استفاده شد. همچنین شایان ذکر است تجزیه وتحلیل داده های پژوهش با نرم افزار کامپیوتری SPSS-۲۶ صورت گرفت. یافته ها نشان داد که امید به آینده بر خودباوری و هویت ملی دانش آموزان تاثیر مثبتی دارد.

کلیدواژه ها:

خودباوری ، امید به آینده ، هویت ملی ، دانش آموزان ، متوسطه دوره دوم