اثربخشی واقعیت درمانی بر اضطراب دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی واقعیت درمانی بر اضطراب دانش آموزان بوده است. اضطراب به منزله بخشی از زندگی هر انسان، در همه افراد در حدی اعتدال آمیز وجود دارد، و این حد، به عنوان پاسخی سازش یافته تلقی می شود به گونه ای که می توان گفت اگر اضطراب نبود همه ما پشت میزهایمان به خواب می رفتیم. اضطراب امتحان، به عنوان یک حالت وضعیت تنش و هراس تعریف شده است که با افکار نگران کننده و فعالیت سیستم عصبی خودکار همراه می شود و در ایجاد اختلال روانشناختی در دانش آموزان، نقش مهمی ایفا می کند. واقعیت درمانی می گوید که فرد، نه از یک بیماری روانی، که از شرایط انسانی، اجتماعی و جهانی رنج می برد. عدم توفیق در نیل به نیازهای اساسی فرد است که موجب می شد رفتارهای او از هنجارهای تعریف شده فاصله گیرد. از آنجایی که نیازهای ضروری بخشی از زندگی فعلی فرد محسوب می شود، واقعیت درمانی خود را درگیر مسائل گذشته مراجعه کننده نمی کند. هیچ یک از اصول این شیوه درمانی خود را درگیر مسائل مرتبط با ناخودآگاه نمی کند. واقعیت درمانی با اتکای به مشاوره و حل مسئله و با تمرکز بر زمان حال مراجعه کننده است و با ساختن و ارائه حق انتخاب آینده ای بهتر برای وی سروکار دارد. در این سبک درمانی اصولا مراجعه کنندگان درپی فهم این هستند که واقعا چه می خواهند و درحال حاضر چطور می توانند به طور صحیح در راستای رسیدن به این اهداف رفتار کنند.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، اضطراب ، دانش آموزان