تحلیل روابط بین بی علاقگی تحصیلی و سبک های مدیریت کلاس

این پژوهش به منظور تحلیل روابط بین بی علاقگی تحصیلی و سبک های مدیریت کلاس انجام شد. هدف پژوهش، کاربردی و شیوه اجرای آن توصیفی (همبستگی) و مبتنی بر تحلیل رگرسیونی بود. جامعه آماری را دانش آموزان مدارس دولتی و غیردولتی متوسطه دوم شهر بوشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران ۳۷۹ نفر بود. برای نمونه گیری با دسته بندی دانش آموزان در دو گروه مدارس دولتی و غیردولتی از تکنیک تصادفی طبقه ای استفاده شد. ابزار پژوهش پرسشنامه سبک های مدیریت کلاس Wolfgang & Glickman (۱۹۸۶) و پرسشنامه بی علاقگی تحصیلی دهانی و ناستی زایی (۱۴۰۰) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنف (K-S)، ضریب همبستگی پیرسون و معادله رگرسیونی به کمک نرم افزار آماری SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین بی علاقگی تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم شهر بوشهر و سبک های مدیریت کلاس معلم رابطه معناداری وجود دارد و توان سبک های مدیریت کلاس در پیش بینی بی علاقگی تحصیلی دانش آموزان ۷۸/۷ درصد است.

کلیدواژه ها:

بی علاقگی تحصیلی ، سبک های مدیریت کلاس