نقش سرمایه روان شناختی، امید، تاب آوری، خوشبینی و خودکارآمدی در پیش بینی موفقیت ترک و جلوگیری از عود در افراد در حال ترک اعتیاد

اعتیاد یکی از مهم ترین معضلات بهداشتی، اجتماعی و روانشناختی جوامع است که فرآیند ترک و پیشگیری از عود آن، همچنان یکی از چالش های اساسی نظام های درمانی محسوب می شود. سرمایه روان شناختی به عنوان یک سازه مثبت گرا شامل امید، تاب آوری، خوش بینی و خودکارآمدی می تواند نقش تعیین کننده ای در موفقیت ترک و جلوگیری از بازگشت به مصرف مواد ایفا کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سرمایه روان شناختی در پیش بینی موفقیت ترک و کاهش احتمال عود در افراد در حال ترک اعتیاد بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه افراد در حال ترک مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۱۵۰ نفر به شیوه در دسترس انتخاب و پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۴-PCQ) و پرسشنامه وسوسه عود مارلات تکمیل شد. داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد امید و تاب آوری قوی ترین پیش بینی کننده های موفقیت ترک هستند در حالی که خوش بینی و خودکارآمدی نیز سهم معناداری در کاهش احتمال عود دارند (۰.۰۱>p). در مجموع سرمایه روان شناختی حدود ۴۳ درصد از واریانس موفقیت ترک را تبیین نمود. بر اساس نتایج تقویت مولفه های سرمایه روان شناختی می تواند به عنوان راهبردی موثر در برنامه های مداخله ای و پیشگیری از عود در افراد در حال ترک اعتیاد به کار رود.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، امید ، تاب آوری ، خوشبینی ، خودکارآمدی ، اعتیاد ، عود