تاثیر تدریس هوشمند بر مشارکت دانش آموزان

هدف این پژوهش، واکاوی عمیق تاثیر تدریس هوشمند و ادغام فناوری های نوین بر ابعاد سه گانه مشارکت دانش آموز (رفتاری، هیجانی و شناختی) است. با گذار از آموزش سنتی به سوی اکوسیستم های دیجیتال، درک مکانیسم های موثر بر یادگیری اهمیت حیاتی یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-مروری و با استناد به ادبیات موضوع و پژوهش های جدید (۱۴۰۰ تا ۲۰۲۶)، به بررسی نقش ابزارهایی نظیر تخته های تعاملی هوشمند، گیمیفیکیشن و سیستم های یادگیری انطباقی می پردازد. نتایج حاصل از تحلیل منابع جدید نشان می دهد که اگرچه استفاده از تخته های هوشمند به تنهایی می تواند دستاوردهای تحصیلی را بهبود بخشد، اما ترکیب آن با رویکردهایی نظیر «بازی وارسازی آموزشی» (Gamification) تاثیر چشمگیری بر افزایش انگیزه درونی و مشارکت دانش آموزان کم فعال دارد. همچنین، پژوهش های جدید تاکید دارند که رابطه معناداری بین انگیزه تحصیلی و موفقیت در مدارس هوشمند وجود دارد. با این حال، چالش هایی نظیر خستگی دیجیتال و نیاز به مهارت های تخصصی معلمان (TPACK) همچنان پابرجاست. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاری آموزشی باید بر توانمندسازی معلمان و طراحی محیط های یادگیری ترکیبی (Blended) تمرکز کند.

کلیدواژه ها:

تدریس هوشمند ، مشارکت دانش آموز ، تخته هوشمند تعاملی ، گیمیفیکیشن ، انگیزه تحصیلی ، دستاورد تحصیلی.