طراحی مدل برنامه ریزی درسی مبتنی بر ادبیات فارسی برای ارتقای سلامت روان و انگیزه یادگیری دانش آموزان

سلامت روان و انگیزه یادگیری از اساسی ترین مولفه های موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان به شمار می آیند. در نظام های آموزشی معاصر، توجه به محتوای درسی صرفا از منظر انتقال دانش، پاسخگوی نیازهای روانی، عاطفی و انگیزشی فراگیران نیست. ادبیات فارسی به عنوان گنجینه ای غنی از مفاهیم انسانی، اخلاقی، عاطفی و هویتی، ظرفیت بالایی برای ایفای نقش در ارتقای سلامت روان و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل برنامه ریزی درسی مبتنی بر ادبیات فارسی برای تقویت سلامت روان و انگیزه یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد، متون نظری، پژوهش های پیشین و تحلیل محتوای برنامه های درسی موجود است. نتایج نشان می دهد که ادغام هدفمند عناصر ادبیات فارسی شامل داستان، شعر، حکایت، اسطوره و متون تعلیمی در برنامه درسی، با تاکید بر یادگیری معنادار، تجربه محور و عاطفی، می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش خودپنداره مثبت، تقویت همدلی و بالا رفتن انگیزه درونی دانش آموزان منجر شود. بر اساس یافته ها، مدلی مفهومی شامل اهداف، محتوا، روش های تدریس، فعالیت های یادگیری و شیوه های ارزشیابی ارائه شده است که می تواند راهنمایی عملی برای برنامه ریزان درسی، معلمان و سیاست گذاران آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، ادبیات فارسی ، سلامت روان ، انگیزه یادگیری ، دانش آموزان