مدرسه به عنوان بستر معنایی: تلفیق دانش و اخلاق در تربیت نسل های مسئول

مدرسه فراتر از نقش سنتی خود به عنوان محل انتقال دانش، محیطی حیاتی برای شکل دهی هویت انسانی و اجتماعی دانش آموزان فراهم می کند. مفهوم مدرسه به عنوان بستر معنایی بر اهمیت تلفیق آموزش علمی با ارزش های اخلاقی و انسانی تاکید دارد و نشان می دهد که یادگیری واقعی تنها زمانی معنادار است که با پرورش مسئولیت اجتماعی، همدلی و اخلاق همراه شود. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و مرور نظام مند منابع علمی، به بررسی نقش مدرسه در ایجاد پیوند میان دانش و اخلاق و پرورش شهروندان متعهد پرداخته است. یافته ها نشان می دهد تجربه های روزمره، فعالیت های مشارکتی، فرهنگ مدرسه و تعامل معلمان و دانش آموزان، نقش کلیدی در پرورش هویت اخلاقی و انسانی دارند و مدرسه را به محیطی اثرگذار در توسعه اجتماعی و انسانی تبدیل می کنند.واژگان کلیدی:مدرسه، معنابخشی، اخلاق، مسئولیت اجتماعی، یادگیری