اثربخشی آموزشی مدیریت استرس مبتنی بر ذهن آگاهی در ارتقای تعامل مادر کودک در مادران دانش آموزان دختر کم توان ذهنی بجنورد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مدیریت استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر ارتقای تعامل مادر–کودک در مادران دانش آموزان دختر کم توان ذهنی انجام شد. مادرانی که کودک کم توان ذهنی دارند، معمولا با فشارهای روانی و چالش های ارتباطی گسترده تری مواجه اند و این وضعیت می تواند بر کیفیت روابط مادری و سلامت هیجانی کودک تاثیر منفی بگذارد. در این پژوهش تلاش شد تا مشخص شود آیا آموزش ذهن آگاهی می تواند توانایی مادران را در مدیریت هیجانات، حضور ذهن، صبر و درک متقابل افزایش دهد و در نتیجه تعامل مثبت تری میان آنان و فرزندانشان ایجاد کند.بر اساس نتایج به دست آمده، آموزش ذهن آگاهی موجب افزایش توانایی مادران در تنظیم استرس، کاهش واکنش های هیجانی ناخودآگاه و بهبود توانایی آنان در مشاهده رفتارهای کودک بدون قضاوت شد. این تغییرات سبب شد تعاملات مادر–کودک آرام تر، همدلانه تر و سازنده تر گردد. مادران پس از آموزش، توانستند توجه بیشتری به نیازهای هیجانی و غیرکلامی کودک داشته باشند و در رویارویی با رفتارهای چالشی، انعطاف پذیری بیشتری نشان دهند. همچنین فضای ارتباطی میان آنان به سمت تعادل بیشتر، کاهش تنش و افزایش همکاری کودک حرکت کرد.در مجموع، یافته ها نشان داد که آموزش مدیریت استرس مبتنی بر ذهن آگاهی رویکردی کارآمد و قابل اجرا برای ارتقای تعامل مادر–کودک در خانواده های دارای دختران کم توان ذهنی است و می تواند به عنوان یک مداخله حمایتی موثر توسط مدارس، مراکز درمانی و نهادهای مرتبط به کار گرفته شود.واژگان کلیدی: ذهن آگاهی، مدیریت استرس، تعامل مادر–کودک، کم توانی ذهنی، آموزش روان شناختی.