اثرات حفاظتی گلوتامین بر بیان نسبی ژن های Myf۵ و MRF۴ در تارهای عضلانی کندانقباض رت های نر پس از یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید

هدف این مطالعه، تعیین اثرات حفاظتی مکمل یاری گلوتامین بر بیان ژن های میوژنیک Myf۵ و MRF۴ در تارهای عضلانی کندانقباض رت های نر پس از یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید بود. این ژن ها، در فعال سازی و تمایز سلول های ماهواره ای نقش حیاتی دارند و از شاخص های مهم در پاسخ به آسیب عضلانی محسوب می شوند. از آنجایی که تمرین شدید، مسیرهای مولکولی مربوط به بازسازی عضله را تحریک می کند، مطالعه اثرات تعدیلی مکمل گلوتامین به عنوان یک آمینواسید عملکردی با خواص آنتی اکسیدانی، می تواند درک عمیق تری از فرآیندهای سازگاری عضلانی فراهم آورد.

در این پژوهش تجربی، ۳۰ سر رت نر بالغ از نژاد ویستار (با میانگین وزنی۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم) به صورت تصادفی به سه گروه مساوی کنترل، تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی همراه با گلوتامین تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید با استفاده از پلکان صعودی با وزنه اضافی جهت ایجاد آسیب حاد عضلانی بود. در گروه مکمل، گلوتامین به میزان ۵/۰ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به مدت ۵ روز قبل از تمرین، روزانه و به صورت گاواژ تجویز شد. نمونه گیری از عضله نعلی ۲۴ ساعت پس از فعالیت، انجام و پس از استخراج RNA، سنتز cDNA و آنالیز بیان ژنی با روش RT-qPCR صورت گرفت.

فعالیت مقاومتی موجب افزایش معنی دار بیان نسبی ژن های Myf۵ و MRF۴ در مقایسه با گروه کنترل شد. هم چنین، در گروهی که مکمل گلوتامین دریافت کرده بود، کاهش نسبی در سطح بیان این ژن ها مشاهده شد که به ویژه در ژن Myf۵ معنادار بود. این یافته ها بیانگر نقش حفاظتی گلوتامین در تعدیل پاسخ های مولکولی ناشی از تمرین شدید و کمک به فرآیند ریکاوری و بازسازی تارهای عضله است. به نظر می رسد که مکمل یاری گلوتامین از طریق کاهش استرس اکسیداتیو و تسهیل ترمیم بافت، نقش محافظتی در برابر آسیب های ناشی از تمرینات مقاومتی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

گلوتامین ، فعالیت مقاومتی ، ریکاوری ، آسیب سلولی ، سلول های ماهواره ای