حساسیت های فرهنگی جدید بین دانش آموزان چندقومیتی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 46
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RVCONF06_854
تاریخ نمایه سازی: 2 آذر 1404
چکیده مقاله:
با پیچیده تر شدن بافت اجتماعی مدارس و افزایش تعاملات بین قومیتی، توجه به حساسیت های فرهنگی در میان دانش آموزان به یکی از ضرورت های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. امروزه تنوع قومی، زبانی، مذهبی و فرهنگی در محیط های آموزشی نه تنها به عنوان یک ویژگی اجتماعی، بلکه به عنوان عاملی تعیین کننده در کیفیت یادگیری، روابط بین فردی و شکل گیری هویت دانش آموزان تلقی می شود. در چنین شرایطی، دانش آموزان با ارزش ها، باورها و سبک های ارتباطی متفاوت وارد مدرسه می شوند و این تفاوت ها، در صورت نبود مدیریت صحیح، می تواند به چالش هایی مانند تعارض های هویتی، احساس طردشدگی، سوءبرداشت های فرهنگی، تبعیض های ناآگاهانه و حتی رفتارهای پرخاشگرانه منجر شود. از سوی دیگر، همین تنوع، اگر به شیوه ای اصولی مدیریت شود، فرصت های ارزشمندی برای یادگیری اجتماعی، تقویت تفکر باز، پرورش همدلی، افزایش انعطاف پذیری روانی و رشد هویت چندلایه فراهم می کند.این مقاله مروری با هدف تحلیل جامع حساسیت های فرهنگی جدید در میان دانش آموزان چندقومیتی، ابتدا به بررسی مفاهیم بنیادین همچون چندفرهنگ گرایی، شایستگی فرهنگی، سواد فرهنگی و نقش هویت های اجتماعی در شکل دهی رفتار دانش آموزان می پردازد. سپس پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با پیامدهای مثبت و منفی تنوع فرهنگی در مدارس تحلیل می شود. بخش دیگری از مقاله به بررسی نقش معلمان در مدیریت حساسیت های فرهنگی، شیوه های تقویت ارتباطات بین فرهنگی، راهبردهای مبتنی بر گفت وگو، استفاده از محتوای درسی حساس به فرهنگ، و رویکردهای پیشگیرانه برای کاهش تعارض های احتمالی اختصاص یافته است. مرور مطالعات نشان می دهد که مدارس چندقومیتی زمانی موفق تر هستند که برنامه های آموزشی آن ها بر مبنای عدالت فرهنگی، احترام به تفاوت ها، مشارکت فعال دانش آموزان و آموزش مهارت های اجتماعی طراحی شده باشد. در پایان، مقاله تاکید می کند که توسعه حساسیت فرهنگی نه تنها ضرورت تربیتی، بلکه بخشی جدایی ناپذیر از اهداف کلان آموزش وپرورش در جهان امروز است؛ زیرا ارتقای آن موجب افزایش درک متقابل، تقویت سلامت روانی و اجتماعی، و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در تمامی سطوح می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیر حسین باقری
کارشناسی علوم اجتماعی،دانشگاه شهید باهنر بیرجند، ایران
سعید چرمگی
کارشناسی علوم اجتماعی،دانشگاه شهید باهنر بیرجند، ایران
علی امیرزاده
کارشناسی علوم اجتماعی،دانشگاه شهید باهنر بیرجند، ایران