بررسی تربیت بدنی بازی محور و تاثیر آن بر کاهش اختلالات یادگیری در دوره ابتدایی

اختلالات یادگیری از چالش های برجسته نظام های آموزشی در دوره ابتدایی به شمار می آیند و می توانند جنبه های شناختی، هیجانی و تحصیلی کودکان را به طور چشمگیر تحت تاثیر قرار دهند. این اختلالات شامل مشکلاتی در خواندن، نوشتن، ریاضیات، حافظه کاری، توجه و پردازش اطلاعات هستند و عمدتا ریشه در اختلال عملکرد شبکه های عصبی پیش پیشانی–هیپوکامپی دارند، بدون آنکه ناشی از ناتوانی های حسی، حرکتی، عقب ماندگی ذهنی یا عوامل محیطی باشند. شواهد نشان می دهد که در صورت عدم مداخله، اختلالات یادگیری می توانند تا بزرگسالی ادامه یابند و با مشکلات هیجانی و اجتماعی ثانویه همراه شوند. این مطالعه از نوع مروری کتابخانه ای است و با هدف بررسی نقش فعالیت های بدنی، رویکردهای بازی محور و تمرینات ادراکی–حرکتی در کاهش اختلالات یادگیری کودکان انجام شد. یافته ها حاکی از آن است که فعالیت های بدنی منظم، به ویژه تمرینات هوازی و تعادلی، با افزایش فاکتورهای رشد عصبی و تقویت پلاستیسیتی سیناپسی، عملکردهای شناختی و تحصیلی کودکان را بهبود می بخشند. همچنین، بازی و بازی درمانی ضمن کاهش اضطراب، استرس و مشکلات رفتاری، مهارت های اجتماعی، خودکارآمدی و تعامل مثبت کودک با محیط آموزشی را ارتقا می دهند. تمرینات ادراکی–حرکتی و حسی–حرکتی، شامل لمس بافت ها، فعالیت های تعادلی، بازی های خلاق و تمرینات حافظه دیداری، هماهنگی حرکتی و دقت شناختی را تقویت می کنند و فرایند یادگیری را تسهیل می سازند. ادغام این رویکردها در محیط آموزشی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، ارتقای مهارت های اجتماعی و هیجانی و توانمندسازی کودکان با اختلالات یادگیری منجر شود و زمینه را برای یادگیری مادام العمر فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، کودکان ابتدایی ، فعالیت بدنی ، بازی محور ، تمرینات ادراکی–حرکتی ، بازی درمانی