اثر بازدارندگی مجازات اعدام در جرایم مواد مخدر

مجازات اعدام به عنوان شدیدترین مجازات در نظام کیفری جمهوری اسالمی به ویژه در موارد مرتبط با مواد مخدر، به طورگسترده به کار گرفته شده است. با این وجود، میزان اثربخشی این مجازات در تحقق هدف بازدارندگی،موضوعی است که همچنان مورد بحث و بررسی قرار دارد. سوال اصلی پژوهش حاضر آن است که: آیا مجازات اعدام توانسته است نقش موثری در کاهش جرایم مواد مخدر ایفا نماید؟ پژوهش مذکور با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و مبتنی برمنابع کتابخانه ای، به بررسی مبانی نظری بازدارندگی و جایگاه قانونی مجازات اعدام در قوانین کیفری ایران میپردازد. در ادامه، سیاست های کیفری جاری نقد شده و تجربیات تطبیقی برخی نظامهای حقوقی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان میدهد که اتکاء صرف بر مجازات اعدام، بدون در نظر گرفتن عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موثر بر وقوع جرم، نمیتواند بازدارندگی الزم را فراهم آورد و به افزایش پیچیدگی جرایم مواد مخدر دامن زده است.

کلیدواژه ها:

مجازات اعدام ، بازدارندگی ، جرایم مواد مخدر ، حقوق کیفری.