طراحی چارچوب هوشمند برای یادگیری مبتنی بر تجربه (Experiential Pedagogy) در مدارس

یادگیری مبتنی بر تجربه، به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با تاکید بر تعامل فعال دانش آموزان با محیط های واقعی و حل مسائل عملی، می تواند به طور موثری به ارتقای کیفیت آموزشی در مدارس کمک کند. این مقاله با هدف طراحی چارچوبی هوشمند برای پیاده سازی یادگیری تجربی در مدارس، به بررسی مبانی نظری، الگوهای عملی و چالش های موجود در این حوزه می پردازد. در بخش مبانی نظری، به تحلیل مدل های مختلف یادگیری تجربی، از جمله مدل چرخه ای کولب و نظریه های مرتبط با یادگیری مبتنی بر بازی و پروژه پرداخته می شود. در طراحی چارچوب هوشمند، استفاده از فناوری های نوین مانند سیستم های مدیریت یادگیری (LMS)، ابزارهای تحلیل داده و هوش مصنوعی مورد بررسی قرار می گیرد. این ابزارها می توانند به معلمان در طراحی فعالیت های یادگیری، ارزیابی پیشرفت دانش آموزان و ارائه بازخوردهای موثر کمک کنند. همچنین، در این چارچوب، فعالیت های یادگیری باید با توجه به نیازها و علایق دانش آموزان طراحی شوند و فرصت هایی برای تعامل با محیط های واقعی فراهم کنند. نتایج این تحقیق می تواند به بهبود کیفیت آموزشی و ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری منجر شود. طراحی و پیاده سازی یک چارچوب هوشمند برای یادگیری تجربی، با استفاده از فناوری های نوین و رویکردهای مبتنی بر داده، می تواند به معلمان و مدیران آموزشی در بهبود فرآیند یادگیری کمک کند و زمینه ساز تحول در نظام آموزشی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تجربی ، چارچوب هوشمند ، مدارس ، آموزش مبتنی بر تجربه ، مشارکت دانش آموزان