تاثیر فضای سبز برکاهش استرس

در دهه های اخیر، افزایش تنش های روانی ناشی از زندگی شهری، به یکی از مهم ترین چالش های سلامت عمومی تبدیل شده است. در این میان، فضای سبز شهری به عنوان یکی از مولفه های محیطی موثر بر سلامت روان، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران را به خود جلب کرده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر تعامل با فضای سبز بر کاهش سطح استرس روانی در شهروندان است، با تاکید بر نوع تعامل (فعال یا غیرفعال) و کیفیت طراحی محیط های طبیعی.روش تحقیق به صورت پیمایشی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۲۵۰ نفر از ساکنان مناطق شهری با سطوح مختلف دسترسی به فضای سبز بوده که با استفاده از نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد ادراک استرس (PSS) و پرسش نامه تعامل با طبیعت بوده است. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مانند تحلیل واریانس (ANOVA) و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج نشان داد که تعامل فعال با فضای سبز (مانند پیاده روی، ورزش، مراقبت از گیاهان) تاثیر معناداری بر کاهش سطح استرس دارد، در حالی که تعامل غیرفعال (مانند مشاهده مناظر طبیعی از پنجره) نیز موثر است اما با شدت کمتر. همچنین، کیفیت طراحی فضای سبز، میزان دسترسی، و حس تعلق به محیط طبیعی از عوامل تقویت کننده این اثرات بودند. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی شهری مبتنی بر سلامت روان و توسعه سیاست های ارتقای کیفیت زندگی در محیط های شهری باشد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، استرس روانی ، سلامت روان ، طراحی شهری ، تعامل فعال ، روان شناسی محیطی ، کیفیت زندگی