نقش گفتمان های تاریخی موسیقی به ویژه گفتمان فتوت در روایات منع موسیقی، بررسی موردی روایت « لا تدخل الملائکه بیتا فیه خمر او دف او طنبور او نرد و لایستجاب دعاوهم و یرفع الله عنهم البرکه »

  • سال انتشار: 1403
  • محل انتشار: فصلنامه مطالعات تاریخ اسلام، دوره: 17، شماره: 64
  • کد COI اختصاصی: JR_PTE-17-64_003
  • زبان مقاله: فارسی
  • تعداد مشاهده: 143
دانلود فایل این مقاله

نویسندگان

امین رئوف

دانشجوی دکتری، دانشکده الهیات و معارف اهل البیت (ع)، دانشگاه اصفهان

سیدمهدی لطفی

Faculty of Chemistry Faculty of Theology and Ahl-al-Bayt ) Studies University of Isfahan

اعظم پرچم

Faculty of Chemistry Faculty of Theology and Ahl-al-Bayt ) Studies University of Isfahan

چکیده

در طول تاریخ، موسیقی یکی از عمده موضوعات قابل توجه بوده است. از دوران پیش از اسلام تا قرن ششم، گفتمان های مختلف دینی و اجتماعی حول موسیقی شکل گرفته اند و هرکدام به نحوی به تعامل یا تقابل با موسیقی برخاسته اند. مقاله حاضر در صدد پاسخگویی به این سوال است که چگونه جریان های تاریخی، باعث غلبه روایات منع موسیقی در احادیث شده است؟ با توجه به نیازهای مختلف بشر در ابعاد اجتماعی و حکومتی به موسیقی سالم، چرا تنظیم کاربری صحیحی از موسیقی توسط ائمه(ع) صورت نگرفته است؟ روایات منع موسیقی و آلات آن نظیر «لا تدخل الملائکه بیتا...» ناظر بر کدام بوم حدیثی و گفتمان تاریخی صادر شده اند؟ نتایج این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و تبارشناسی متنی و سندی روایات گردآوری شده است، نشان می دهد که گزارش ورام بن ابی فراس (۶۰۵ ه.ق) از روایت مزبور، به دلیل ارسال در سند فاقد اعتبار است. تقابل گفتمان فقهاء و محدثان با جریان هایی نظیر فتوت نمونه ای از منع کاربری ناسالم موسیقی و عدم تنظیم صحیح کاربری موسیقی در تاریخ اسلام است.

کلیدواژه ها

Music, Futuwwa, ghena, Ayyaran, Warram ibn Abi Firas, Daf, Tanbur., موسیقی, فتوت, غناء, عیاران, ورام بن ابی فراس, دف, طنبور.

اطلاعات بیشتر در مورد COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.

کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.