تاثیرسبک های فرزند پروری والدین بر عملکرد تحصیلی و رفتار کودکان در مدرسه

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر عملکرد تحصیلی و رفتارهای کودکان در محیط مدرسه است. سبک های فرزندپروری مجموعه ای از نگرش ها، ارزش ها و رفتارهای والدینی هستند که فضای عاطفی و تربیتی خانواده را شکل می دهند و از عوامل مهم در رشد روانشناختی، اجتماعی و شناختی کودکان محسوب می شوند. این مقاله با مروری بر مبانی نظری و یافته های پژوهشی، سبک های اصلی فرزندپروری (مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و بی توجه) را مورد تحلیل قرار داده و پیامدهای هر یک را بر ابعاد تحصیلی (نظیر پیشرفت درسی، انگیزه، خودتنظیمی) و رفتاری (مانند سازگاری اجتماعی، رفتارهای پرخاشگرانه و انضباطی) کودکان در مدرسه تشریح می کند. نتایج نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه که با گرمی، حمایت عاطفی و در عین حال قاطعیت و وضع قوانین منطقی همراه است، به طور معناداری با عملکرد تحصیلی بهتر، انگیزه درونی بالاتر، و رفتارهای اجتماعی مثبت تری در کودکان مرتبط است. در مقابل، سبک های مستبدانه، سهل گیرانه و بی توجه هر کدام به نحوی با مشکلات تحصیلی و رفتاری در مدرسه، از جمله افت تحصیلی، اضطراب، پرخاشگری و بی انضباطی، مرتبط هستند. این مقاله با استناد به یافته های پژوهشگران داخلی، نظیر سیدعلی نقیب زاده و همکاران (۱۳۹۸) و فاطمه علوی (۱۳۹۷)، بر اهمیت نقش فرهنگ و بافت اجتماعی-اقتصادی در تعدیل این روابط تاکید می نماید. در نهایت، یافته های این پژوهش می تواند به والدین، مربیان و سیاست گذاران آموزشی در جهت اتخاذ رویکردهای تربیتی موثرتر یاری رساند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سبک فرزندپروری ، عملکرد تحصیلی ، رفتار کودکان ، مدرسه ، سبک مقتدرانه ، سبک مستبدانه ، سبک سهل گیرانه.