نقش مادربزرگها در مراقبت مادرانه از نوه ها و ارتباط آن با احساس تنهایی: یک دیدگاه روانشناختی و جامعهشناختی

مادربزرگها با تقویت ارتباطات بین نسلی و کاهش احساس تنهایی، نقش مهمی در حمایت خانوادگی دارند. تغییرات اجتماعی و فرهنگی، اهمیت این نقش را بیشتر کرده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر نقش مادربزرگها در مراقبت مادرانه از نوهها و ارتباط آن با کاهش احساس تنهایی است. روش این پژوهش مرور سیستماتیک بوده و در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳ با استفاده از پایگاههای اطلاعاتی معتبر، ازجمله PubMed، PsycINFO و Scopus انجام شده است. مطالعاتی که به بررسی نقش مادربزرگها در مراقبت از نوه ها و تاثیر آن بر جنبههای مختلف سلامت روانی و اجتماعی، ازجمله کاهش تنهایی و بهبود تعاملات بیننسلی، پرداخته اند، گنجانده شدند و شامل مطالعات کمی، کیفی و ترکیبی بوده که از روشهای مختلف تحقیق، ازجمله نظرسنجی ها، تحلیلهای آماری و مصاحبه های عمیق استفاده کردهاند. یافته های این مطالعات برای ارائه یک نمای کلی جامع از نقش مادربزرگها در تقویت روابط بیننسلی و بهبود سلامت روانی سنتز شدند. نتایج نشان داد که مشارکت مادربزرگها در مراقبت از نوه ها به کاهش احساس تنهایی و افزایش حس مفید بودن آنان منجر میشود. این تعاملات در جوامع چندنسلی تاثیر بیشتری داشته و روابط خانوادگی و سلامت روان سالمندان را تقویت میکند. با این حال، چالش هایی مانند مهاجرت و کاهش ارتباطات بیننسلی می تواند این تعاملات را محدود کند و حس تنهایی آنان را افزایش دهد. این پژوهش بر اهمیت نقش مادربزرگها در ارتقای کیفیت زندگی خود و اعضای خانواده تاکید دارد و پیشنهاد می کند سیاست های حمایتی برای تقویت تعاملات بین نسلی و حمایت از مادربزرگ ها گسترش یابد.

کلیدواژه ها:

مادربزرگها ، مراقبت مادرانه ، نوه ها ، احساس تنهایی ، روابط بیننسلی ، سلامت روانی