تحلیل روابط و راهکارهای مرتبط با موانع حقوقی ورزش زنان

هدف این پژوهش تحلیل روابط و راهکارهای مرتبط با موانع حقوقی ورزش زنان بود. روش تحقیق از نوع اکتشافی متوالی با رویکرد تحلیل مضمون استقرایی در بخش کیفی و تحلیل علی در بخش کمی بود. جامعه آماری پژوهش­ در بخش کیفی شامل دو بخش منابع انسانی (خبرگان حقوق و حقوق ورزشی، اساتید مدیریت ورزشی، نایب رئیسان فدراسیون­های ورزشی و آشنا به حقوق ورزش) و منابع اطلاعاتی (علمی، کتابخانه­ای و رسانه­ای مرتبط) بود. مصاحبه شوندگان و منابع اطلاعاتی به تعداد قابل کفایت، به صورت هدفمند و بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند (۱۰ نفر و ۲۳ سند). در بخش کمی، جامعه آماری خبرگان حقوق ورزشی بودند که به صورت هدفمند و دردسترس ۳۰ نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه­های اکتشافی نیمه­ساختارمند به همراه مطالعه کتابخانه­ای نظام مند و پرسشنامه خبرگانی برای تحلیل روابط علی بود. روایی ابزار بر­اساس شایستگی عملی، اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تایید شد. چارچوب مفهومی نهایی در ۲۴ مولفه و ۵ بعد شناسایی و طبقه بندی شد. موانع نیز شامل پنج حوزه علمی-آموزشی، نیروی انسانی، قانونی و حقوقی، ساختاری-مدیریتی و فقهی-شرعی بودند. براساس تحلیل کمی، موانع انسانی و موانع فقهی-شرعی به عنوان عوامل علی و موانع آموزشی- علمی، موانع قانونی، موانع مدیریتی- ساختاری، عوامل معلول محسوب می شوند؛ بنابراین توجه به برگزاری کلاس­های آموزشی در زمینه حقوق ورزشی و ارتقای سطح سواد حقوقی مربیان و ورزشکاران زن و تدوین قوانین حمایتی از حقوق زنان در زمینه ورزش و پخش مسابقات زنان در رشته­های مختلف می­تواند تاثیر موانع را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

حقوق ورزش ، ورزش زنان ، موانع حقوقی ، مقررات ورزشی ، وضعیت حقوقی