مطالعه پتانسیل کامل و داکینگ مولکولی برهم کنش داروهای ضدسرطان با نانوذره طلا

در این تحقیق، ابتدا ساختار سه داروی رایج ضد سرطان شامل ۶-تیو گوانین (۶-TG)، هیدروکسی اوره (NH) و بوسولفان با استفاده از محاسبات کوانتومی بهینه و انرژی ساختار بهینه شده به دست آمد، همچنین بهینه سازی ساختار نانوذره طلا نیز مورد بررسی قرار گرفته است. در نهایت به منظور بررسی چگونگی برهم کنش داروها با نانوذره، مکان های مختلف برهم کنش دارو با نانو ذره محاسبه شد و پایدارترین ساختار به منظور مطالعه بیشتر انتخاب شد. این محاسبات با استفاده از FHI-aims، که یک بسته نرم افزاری بر پایه نظریه تابعی چگالی توسعه یافته است، انجام شده اند. طول پیوند و بهترین انرژی برهم کنش در این پژوهش گزارش شده است. به منظور بررسی بهتر مکان برهم کنش ، نوع اوربیتا ل های درگیر و شکل آنها نیز نشان داده شده است. بررسی انرژی گاف نشان داد کمترین انرژی مربوط به کمپلکس نانو ذره طلا با داروی ۶-تیوگوانین است که تایید کننده پایداری شیمیایی این دارو با نانو ذره است. بررسی ها نشان داد که انرژی اتصال نانو ذره طلا با داروها به ترتیب بوسولفان، هیدروکسی اوره ، ۶-تیوگوانین است. سپس دارو و نانو ذره طلا در پایدارترین حالت ممکن ، به صورت تک تک با نرم افزار Hex ۸ به سرم آلبومین انسانی به عنوان گیرنده، داک شدند و در نهایت انرژی های اتصالی و سایر برهم کنش ها از جمله انرژی های الکترواستاتیک، واندروالسی و پیوندهای هیدروژنی بین سرم آلبومین انسانی و داروها به همراه نانو ذره طلا محاسبه شدند. مشخص شد که جایگاه فعال داک شده برای دو دارو بوسولفان و ۶-تیوگوانین یکسان است و برای داروی هیدروکسی اوره متفاوت است.

کلیدواژه ها:

Anticancer drugs ، FHI-aims Au nanoparticle ، Molecular orbitals ، Binding energy ، Drug design ، Molecular docking. ، داروهای ضد سرطان ، FHI-aims ، نانوذره طلا ، اوربیتال های مولکولی ، انرژی اتصال ، طراحی دارو ، داکینگ مولکولی.