بررسی اثرات کمپوست و بیوچار بر ذرت علوفه ای تحت شرایط کم آبیاری و آبیاری قطره ای در منطقه خرم آباد

کمبود آب یکی از مهمترین تهدید ها برای ادامه حیات و توسعه کشاورزی در کشور است لذا استفاده از روش های مختلف مدیریت آب در مزرعه برای بهبود میزان بهره وری و راندمان مصرف آب ضروری است. به منظور بررسی اثر ورمی کمپوست و بیوچار بر عملکرد و بهره وری آب ذرت، پژوهشی در شهر خرم آباد به صورت فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد که فاکتور اول تیمار آب آبیاری در ۴ سطح شامل آبیاری بر اساس تامین ۱۰۰ درصد نیاز آبی (I۱)، تامین ۸۰ درصد نیاز آبی (I۲)، تامین ۶۰ درصد نیاز آبی (I۳)، تامین ۴۰ درصد نیاز آبی (I۴) و فاکتور دوم شامل کود آلی ورمی کمپوست (C)، بیوچار (B) و تیمار شاهد ( بدون ماده اصلاحی) (I) بودند. نتایج تحقیق نشان داد که بیشترین میزان عملکرد تر، عملکرد خشک و ارتفاع بوته در تیمار I۱-C مشاهده گردید که به ترتیب برابر۷۱/۱۲۶ تن در هکتار، ۲۷/۴۶ تن در هکتار و ۳۵/۲ متر به دست آمد و بیشترین مقدار بهره وری تر و بهره وری خشک در تیمار I۲-C بود که به ترتیب برابر ۷۹/۱۶ کیلوگرم بر متر مکعب و ۹/۵ کیلوگرم بر متر مکعب بدست آمد. اگرچه استفاده از ورمی کمپوست نتایج بهتری نسبت به بیوچار داشت اما کاربرد بیوچار نیز سبب افزایش عملکرد محصول نسبت به تیمار شاهد گردید به طوری که در تیمار بدون تنش آبی و مصرف بیوچار عملکرد خشک ۰۶/۲۷ درصد، عملکرد تر ۷۸/۲۹ درصد، بهره وری بیولوژیک ۴۱/۳۶ درصد و بهره وری تر ۰۱/۴۶ درصد افزایش نسبت تیمار شاهد مشاهده گردید. لذا استفاده از این دو کود آلی در افزایش عملکرد و بهره وری آب ذرت به طرز قابل توجهی موثر واقع شد.

کلیدواژه ها:

کود های آلی ، مدیریت آب در مزرعه ، مجصولات علوفه ای ، سیستم آبیاری