تفسیر تبصره ماده ۲۹۲ قانون مجازات اسلامی در پرتو نظریه سوءنیت غیرمستقیم
عنوان مقاله: تفسیر تبصره ماده ۲۹۲ قانون مجازات اسلامی در پرتو نظریه سوءنیت غیرمستقیم
شناسه ملی مقاله: JR_JOLG-12-1_008
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_JOLG-12-1_008
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
عباس محمدخانی - Assistant professor of ilam University
خلاصه مقاله:
عباس محمدخانی - Assistant professor of ilam University
قانون گذار ایرانی پس از اینکه در ماده ۲۹۲ قانون مجازات اسلامی، سه بند را به جنایت خطای محض به عنوان یکی از جنایات غیرعمدی، اختصاص داده است، در تبصره همان ماده بیان داشته است که در صورت علم مرتکب به تحقق نوعی جنایت، جنایت وی از خطای محض تبدیل به جنایت عمدی خواهد شد. علیرغم این که برخی از حقوقدانان حکم تبصره را ناظر به سوءنیت احتمالی میدانند، اما دقت در منابع فقهی به عنوان منبع اصلی قانونگذار در این بحث و نیز اصول عمومی حقوق کیفری در مورد عنصر روانی جرم، نشان میدهد که حکم مقرر در تبصره ماده ۲۹۲ حکم جدیدی نبوده و همسو با برخی دیگر از مواد قانون مجازات اسلامی، همچون بند ب و ج ماده ۲۹۰ آن قانون، برمبنای سوءنیت غیرمستقیم است. از این منظر، زمانی که مرتکب خواهان تحقق نتیجه نیست، اما میداند که رفتار او نوعا و معمولا منجر به تحقق نتیجه میشود، دارای سوءنیت غیرمستقیم بوده و عامد محسوب خواهد شد.
کلمات کلیدی: Mens rea, Khataye mahz, direct intention, indirect intention, reckless manslaughter
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2007351/