ارزیابی کمی و کیفی کاربریهای شهری با تاکید برمدیریت نظام توزیع و الگوی همجواری( مطالعه ی موردی: شهر فریدونکنار)

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SBSB-9-4_006

تاریخ نمایه سازی: 16 اردیبهشت 1403

چکیده مقاله:

برنامه ریزی کاربری اراضی شهری، هسته ی اصلی نظام برنامه ریزی شهری است. هدف از برنامه ریزی کاربری اراضی، پیشنهاد آرایش فضایی و نظم مکانی مناسب برای کاربریها و فعالیتهای شهری، به ویژه در شهرهایی است که کاربری ها ترکیب و تنوع زیادی دارند دستیابی به این هدف، نیازمند درک چگونگی تخصیص فضا و توزیع زمین میان کاربری ها است که با روش های ارزیابی کمی و کیفی کاربری ها امکان پذیر است. محلات فریدونکنار، یکی از مکان های خاص شهری است که تنوع و ترکیب چشمگیری از کاربری ها را در محدوده ی خود فراهم آورده است. این کاربری ها در وضع موجود از نظر نظام توزیع و الگوی همجواری، هماهنگی چندانی با معیارهای برنامه ریزی شهری ندارد و کیفیت زندگی شهری در سطح محلات را تحت تاثیر قرار داده است. این مقاله با تکیه بر روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش های ارزیابی کمی و کیفی؛ یعنی استاندارد سرانه ها، روش نزدیکترین مجاورت RN، ماتریس سازگاری و امتیازدهی بر پایه ی روش موقعیت یابی مکانی به تحلیل نظام توزیع و الگوی همجواری کاربری ها می پردازد. نتایج حاصل از این پژوهش، بیانگر کمبود سرانه ی کاربری های خدمات رسان، وجود ناسازگاری به ویژه در همجواری با کاربریهای مسکونی و آموزشی و بی نظمی در الگوی توزیع کاربری ها در سطح محلات است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

محمد قاسمی کناری

کارشناسی،مهندسی اجرایی عمران،دانشگاه غیرانتفاعی طبرسی،واحد قائمشهر،مازندران،ایران

محمد فدایی

کارشناسی ارشد،حسابداری،موسسه پارسه،واحد بابلسر،مازندران،ایران

حسین امین تبار

کارشناسی،مدیریت بازرگانی، دانشگاه غیرانتفاعی امینی،واحد بهنمیر،مازندران،ایران

امیر حسین بصیر

کارشناسی، مهندسی اجرایی عمران،دانشگاه آزاد اسلامی،واحدبابل،مازندران،ایران

عسگری طالبی

کارشناسی،فناوری و اطلاعات،علمی وکاربردی، واحدبابل،مازندران،ایران

امیر حسین نریمانی

کاردانی، مهندسی معماری، دانشگاه غیرانتفاعی امینی،واحد بهنمیر،مازندران،ایران