بررسی رابطه مطلوبیت اجتماعی وخودکار آمدی در عزت نفس دانش آموزان
عنوان مقاله: بررسی رابطه مطلوبیت اجتماعی وخودکار آمدی در عزت نفس دانش آموزان
شناسه ملی مقاله: JR_SPE-9-4_006
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_SPE-9-4_006
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
افسانه حسن پور - کارشناس جغرافیا وبرنامه ریزی شهری، دانشگاه ازاد اسلامی واحد زابل
مجتبی صیاد - کارشناس روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور زابل
سلیم سالارزهی - لیسانس ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور زابل ودانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دانشگاه ازاد زابل
امیرحسین حسن پور - لیسانس آموزش زبان وادبیات فارسی، دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی کرمان
خلاصه مقاله:
افسانه حسن پور - کارشناس جغرافیا وبرنامه ریزی شهری، دانشگاه ازاد اسلامی واحد زابل
مجتبی صیاد - کارشناس روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور زابل
سلیم سالارزهی - لیسانس ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور زابل ودانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دانشگاه ازاد زابل
امیرحسین حسن پور - لیسانس آموزش زبان وادبیات فارسی، دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی کرمان
خود کارآمدی به باور یا قضاوت فرد در مورد توانایی انجام فعالیت خاصی گفته می شود. به عبارت دیگر اینکه ما معیارهای رفتارهای خود را تا چه اندازه درست برآورده کرده باشیم، احساس های شایستگی، کفایت و قابلیت کنار آمدن با زندگی است. برآورده کردن و حفظ معیارهای مربوط به عملکردمان، خود کار آمدی را افزایش می دهد و ناکامی در بر آوردن حفظ معیارها، آن را کاهش می دهد. در حقیقت ادراک فرد از میزان کنترل بر زندگی، تشکیل دهنده احساس خود کار آمدی میباشد . مطلوبیت اجتماعی همانند پیوستاری است که در یک انتهای آن افرادی با سطح بالای مطلوبیت اجتماعی که نظرات و تجربیات خود را در مصاحبه و پاسخگویی به سئوالات تغییر می دهند و در انتهای دیگر آن افرادی با مطلوبیت اجتماعی پایین که به هیچ وجه نظرات و تجربیات خود را تغییر نمی دهند، قرار دارند. مطلوبیت اجتماعی عبارتست از تمایل افراد برای پاسخ دادن مطلوب و پرطرفدار از نظر اجتماعی به جای توصیف آنچه واقعا فکر می کنند، اعتقاد دارند و یا انجام می دهند. خود کارآمدی یک توانایی است که در آن مهارتهای رفتاری، عاطفی، اجتماعی و شناختی باید سازماندهی شده و برای اهداف بی شمار بطور موثر هماهنگ شوند. بیان داشتن صرف مهارتها و توانایی ترکیب آنها برای انجام عملی در شرایط دشوار تفاوت آشکار، وجود دارد. از طرف دیگر متغیر دیگری که می تواند بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارد عزت نفس می باشد. عزت نفس را می توان شاخص استفاده از توانائی ها دانست که نیروی انگیزشی لازم را برای انجام فعالیت ها فراهم می آورد. رغبت ها، علایق، میزان خودارزشمندی و حرمت دهی به خویشتن، نوعی همگامی بااستعدادها و توان ذهنی دارد، به طوری که، فرد وقتی، ارزش و اهمیت خود را دریابد و ابراز دارد، در حقیقت استعدادش را ظاهر ساخته است. تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از دانش آموزان در توجیه موفقیت ها و شکست ها، قضاوت منطقی ندارند، به گونه ای که نتایج رفتارهای خود را به عوامل بیرون از خود اسناد می دهند و در خویشتن کمتر، نشانه هایی از ارزشمندی و توانایی را می جویند، اینان به نوعی "درماندگی آموخته" رسیدند و بر این باورند که توانایی عامل موفقیت نیست و شکست را نمی توان با تلاش جبران کرد. پژوهش های مربوط به عزت نفس موید این اندیشه است که هر شخص دارای یک "تصور از خود" و یک "تصویر آرمانی" است، که همگرائی بین دو تصویر خود، به منزله شاخص عزت نفس و یکی از ویژگیهای مهم شخصیت است که بر جوانب گوناگون زندگی از جمله پیشرفت تحصیلی تاثیر می گذارد.
کلمات کلیدی: مطلوبیت اجتماعی، خودکار آمدی، عزت نفس، دانش آموزان
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1969564/