تبیین مدل نظری ارتقای فعالیت های محیطی کودکان در فضاهای باز جمعی مجتمع های مسکونی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 79

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICACU03_0503

تاریخ نمایه سازی: 29 فروردین 1403

چکیده مقاله:

یکی از معضلات پدید آمده در چند سال اخیر به دنبال افزایش مجتمع های مسکونی در شهرهای ایران، نحوه بروز فعالیت ساکنین آن در فضاهای باز و جمعی است . فعالیتی که در نظم سنتی شهر بر اساس روابط همسایگی و نظام سلسله مراتبی از فضاهای نیمه خصوصی تا عمومی شکل گرفته و بسیاری از ضروریات رفتاری و ادراکی شهروندان را در نظر داشته است . در این بین کودکان به واسطه رشد طبیعی و شکل گیری ویژگی های ادراکی -روانی ، بیش از همه مورد توجه محققان هستند. بسیاری بر آسیب های احتمالی که کودک ممکن است در چنین فضاهای دچار آن شود، هشدار داده و ضرورت بازنگری در نحوه مواجهه با فضاهای باز مجتمع های مسکونی را متذکر شدهاند. این پژوهش سعی دارد با روشی توصیفی -تحلیل و بر مبنای مطالعات گسترده صورت گرفته در این حوزه، به مدلی نظاممند از فعالیت کودک در این محیط ها دست یابد. مبنای تحلیل و بررسی این پژوهش واکاوی مطالعات گذشته و پیکرهبندی آن بر مبنای هدف پژوهش است . از خلال تحلیل آرا و نظریات و بحث پیرامون تجربیات علمی صورت گرفته در این حوزه، در نهایت مدل نظری پژوهش یعنی ارتقای فعالیت کودکان در فضاهای باز جمعی مجتمع های مسکونی تبیین گردیده است . این مدل نظری در بستر فضاهای باز مجتمع های مسکونی شکل گرفته که بر اساس چهار عامل اصلی کالبدی ، عملکردی ، ادراکی و محیطی ، و ویژگی ها و عوامل فرعی ذیل آن و بر مبنای ادراک کودک به ارتقای فعالیت آن در محیط منجر می گردد.

کلیدواژه ها:

تعامل کودک و محیط ، فضاهای باز مجتمع های مسکونی ، شهر دوستدار کودک ، مولفه های محیطی ، علوم رفتاری

نویسندگان

حامد عابدینی

پژوهشگر دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران

زهرا علیجو

پژوهشگر دکتری معماری ، گروه معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد مشهد(پردیس بین المللی گلبهار)، مشهد، ایران