سنجش میزان رضایت شهروندان از پارک های شهری مطالعه موردی: پارک ملت شهر دامغان

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 107

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IDMEVENT02_082

تاریخ نمایه سازی: 12 اسفند 1402

چکیده مقاله:

امروزه جمعیت شهری جهان بیش ازانتظار افزایش داشته و انتظار می رود در ۳۰ سال آینده بالغ بر ۲ میلیارد نفردر جهان در نقاط شهری ساکن شوند. لذا در پاسخ به احتیاجات اجتماعی توسعه فضاهای عمومی در دستور کار بسیاری از مدیران شهری قرار گرفته است یکی از انواع فضاهای عمومی که در بسیاری از شهرها از اهمیت قابل توجهی برخوردار است پارک های شهری است. مسئله ای که در اینجااهمیت دارد، توسعه کمی و یا افزایش تعداد پارک های شهری است در واقع بسیاری از مدیران در دهه های اخیر تنها با رویکرد افزایش سرانه پارک های شهری، اقداماتی انجام داده و مسئله ای که مورد غفلت واقع شده است، کیفیت این پارک ها و میزان رضایت مندی شهروندان است .محدوده مورد مطالعه در این پژوهش پارک ملت شهر دامغان است که این پارک به عنوان یک فضای عمومی شهری با مسائل مختلفی همچون تنوع پوشش گیاهی و آبنما، کیفیت پایین مسیرهای پیاده روی، کمبود مبلمان، دسترسی و ارتباط ضعیف با محلات شهری، کمبود امکانات تفریحی برای سنین مختلف، نورپردازی ضعیف، عدم وجود زمین بازی و ورزشی برای کودکان و نوجوانان، و... مواجه است مجموعه این مسائل باعث شده است تا رضایت مندی افراد کاهش پیدا کند. در این راستا به توصیف وتحلیل نتایج پرسشنامه پرداخته شد و وضعیت پارک ملت شهر دامان براساس شاخص اصلی پژوهش شامل موقعیت پارک، نحوه دسترسی به پارک، امنیت، نظافت، مبلمان و امکانات رفاهی و فرهنگی، با استفاده از آمار فراوانی، نمره میانگین و آزمون تی مورد بررسی و تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان می دهد پارک ملت دامغان از کیفیت بالا و قابل قبولی برخوردار نبوده و میزان رضایت مندی شهروندان در حد پایین تر از متوسط است در این پژوهش شش شاخص اصلی مورد بررسی قرار گرفت. بیشترین نمره میانگین در حد پایین تر از متوسط است در این پژوهش شش شاخص اصلی مورد بررسی قرار گرفت. بیشترین نمره میانگین پایین تر از حد متوسط دارد. سایر شاخص ها نیز نمره پایین داشتند. شاخص مهم و بااهمیتی همچون نظافت، کمترین نمره میانگین یعنی ۲/۲۷ را به خود اختصاص داد. لذا در مجموع نمره میانگین برای رضایت مندی شهروندان از پارک مورد مطالعه برابر با ۲/۶۳ شد که نشان از رضایت مندی پایین و کیفیت نامطلوب پارک دامغان دارد. در این راستا درادامه پیشنهادات و راهکارهایی اجرایی پیشنهاد شده است.

نویسندگان

فاطمه السادات شاه چراغ

دانشجو مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه حکیم سبزواری

محمد سلمانی مقدم

استادیار دانشگاه حکیم سبزواری

مهدی زنگنه

استادیار دانشگاه حکیم سبزواری

هادی سلیمانی مقدم

استادیار دانشگاه حکیم سبزواری