شناسایی مهم ترین عوامل موثر بر جمعیت پذیری فضاهای پیراشهری سنندج(مطالعه موردی: نایسر)

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 60

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPUSD-5-2_008

تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1402

چکیده مقاله:

نایسر یکی از فضاهای پیراشهری واقع در پیرامون شهر سنندج است که طی سال­های گذشته روند جمعیت­پذیری شدیدی را تجربه کرده است؛ به­گونه­ای که جمعیت آن از ۹۳۸ نفر در سال ۱۳۷۵ به ۸۵۰۰۰ نفر در سال ۱۳۹۹ رسیده است. بخش قابل توجهی از ساکنان نایسر را مهاجرین روستایی تشکیل می­دهد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی مهم­ترین عوامل موثر بر جمعیت­پذیری فزاینده نایسر است. نوع تحقیق بر اساس هدف کاربردی و بر اساس روش، توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری شامل تمامی سرپرستان خانواری است که طی دو دهه اخیر از روستاها به این فضای پیراشهری مهاجرت کرده­اند و از میان آن­ها، ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. ابزار اصلی برای گردآوری داده­ها، پرسشنامه است که روایی و پایایی آن تاییدشده است. برای تجزیه وتحلیل داده­های گردآوری شده از ترکیب روش­های کمی (جدول توزیع فراوانی، آزمون مقایسه میانگین و تحلیل عاملی اکتشافی در قالب نرم افزار SPSS) و کیفی (تحلیل محتوا) استفاده شده است. نتایج نشان داد میزان رضایت از سکونت در نایسر با میانگین ۲۷۱/۲، پایین­تر از سطح متوسط می­باشد و پنج عامل کلیدی جمعیت­پذیری شتابان نایسر که ۶۲۷/۶۲ درصد از واریانس آن را تبیین کرده­اند، به­ترتیب اهمیت عبارت­اند از: پایین بودن هزینه اسکان و فعالیت­های اقتصادی (۸۴۶/۱۷ درصد)، سهل­گیری در قوانین و مقررات فضاهای پیراشهری (۳۶۰/۱۲ درصد)، دسترسی به زیرساخت­ها (۳۴۰/۱۲ درصد)، بهره­مندی از فرصت­ها (۶۱۷/۱۱ درصد) و جذابیت­های کاذب شهرنشینی (۴۶۳/۸ درصد). همچنین نتایج نشان داد میانگین محاسبه شده برای بازگشت مجدد به روستا با میانگین ۹۶۲/۲، در سطح متوسطی قرار دارد.

نویسندگان

داود جمینی

استادیار گروه ژئومورفولوژی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران (پژوهشگر پاره وقت پژوهشکده کردستان شناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران)

امین دهقانی

استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.