معرفت شناسی گواهی سهروردی؛ رویکردی تحلیلی و تاریخی
عنوان مقاله: معرفت شناسی گواهی سهروردی؛ رویکردی تحلیلی و تاریخی
شناسه ملی مقاله: JR_WISDOM-14-2_003
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_WISDOM-14-2_003
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
مرتضی متولی - دکترای فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تهران (نویسنده مسئول)،
مهدی عظیمی - دانشیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
مرتضی متولی - دکترای فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تهران (نویسنده مسئول)،
مهدی عظیمی - دانشیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تهران
با اینکه ما بسیاری از آگاهی ها و معرفت های خود را از گواهی گرفته ایم، آن هیچ گاه به صورت جدی در معرفت-شناسی مطرح نبوده است مگر در چند دهه ی اخیر. اما در جهان اسلام گواهی به ضرورت بیشتر محل توجه بوده است، و در این میان سهروردی باز هم به ضرورت بیشتر به آن پرداخته است. او در سه موضع از گواهی سخن گفته است: در منطق (شامل معرفت شناسی گذشتگان)، در اصول فقه، و در الهیات. در این جستار، با دو رویکرد تحلیلی و تاریخی مساهمت سهروردی در این بحث را نشان خواهیم داد. در منطق، او بر شانه ی فارابی و ابن سینا ایستاده است، اما تفاوت های جدی با آنها دارد و توگویی می خواهد یقین را در متواترات برآمده از تراکم ظنون بداند. در اصول فقه، سراسر از غزالی متاثر است و این تاثیر به منطق او نیز راه یافته است. در الهیات، اما، نوآورانه و برای نخستین بار بحث از گواهی را پیش می کشد تا ارزش معرفت شناختی تجربه ی دینی برای غیرتجربه گر را اثبات کند.
کلمات کلیدی: معرفت شناسی, گواهی, سهروردی, متواترات, تجربه ی دینی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1902465/