کاربرد مکان یابی ارتباطی و عدم تعادل پیوستگی در مطالعات ژنومی گیاهی با تاکید بر ژنوم غلات
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CBB-2-2_007
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1402
چکیده مقاله:
آگاهی از تنوع ژنتیکی و درک صفات پیچیده ژنتیکی در گونههای زراعی نقش مهمی در بهرهبرداری از منابع ژنتیکی داشته و باعث سازگاری، توسعه و گسترش کشت ارقام زراعی به ویژه غلات در مناطق مختلف جغرافیایی میگردد. در این راستا، شناسایی و استفاده از نشانگرهای آگاهی بخش مرتبط با صفات کمی جهت استفاده در برنامههای بهنژادی و انتخاب به کمک نشانگر از اهمیت زیادی برخوردار میباشد. یکی از کاربردهای اصلی نشانگرها تهیه نقشه های مولکولی ژنوم و آنالیز پیوستگی جمعیت های نقشه یابی است. در مطالعات پیوستگی و انتخاب ژنومی تعیین میزان و گستره عدم تعادل پیوستگی (LD) در تشخیص تعداد نشانگر مورد نیاز و اندازه نمونه، اهمیت بهسزایی دارد. علاوه بر این، گزینش بهمنظور افزایش فراوانی موتاسیونهای جدیدی که فقط در برخی از زیر جمعیتها سودمند هستند، باعث باقی گذاشتن علائمی در سطح ژنوم میشود. اغلب این مناطق با ژنها و QTLهای مرتبط با صفات مهم اقتصادی در ارتباط هستند. دسترسی به فناوریهای نسل جدید توالییابی، حجم بالای دادههای فنوتیپی و تنوع زیاد ابزارهای آماری موجب شده است که مطالعات مکانیابی ارتباطی مبتنی بر عدم تعادل پیوستگی در گیاهان بتواند موفقیتهای فراوانی را در شناسایی مکانهای ژنی کنترل کننده صفات کمی به همراه داشته باشد. نقشهیابی ارتباطی مبتنی بر عدم تعادل پیوستگی میتواند وضوح نقشه ژنتیکی را با توجه به ارائه مخزن ژنی گستردهتر و وقایع نوترکیبی افزایش دهد. برخلاف نقشهیابی پیوستگی، روش مکانیابی ارتباطی با بهرهگیری از تنوع موجود در جمعیتهای طبیعی و لحاظ کردن تمامی وقایعی که در طول تکامل افراد رخ داده است، ارتباط بین تنوع فنوتیپی و چند شکلی موجود در ژنوم را شناسایی میکند و روشی امیدوار کننده برای غلبه بر محدودیتهای نقشهیابی پیوستگی است. علیرغم اینکه نقشهیابی ارتباطی از توان آماری بالایی برخوردار است اما کاربرد این روش در جمعیتهای دارای ساختار، در گونههای با میزان کم عدم تعادل پیوستگی و در صفاتی که توسط آللهای نادر کنترل میشود، بسیار پیچیده و گاهی ناممکن است. LD پایه و اساس نقشهیابی در سطح ژنوم (GWAS) است، که تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله رانش ژنتیکی، ساختار جمعیت و گزینش طبیعی است. از عوامل محدود کننده فوق، ساختار جمعیت به عنوان یکی از عوامل اصلی اعتبارسنجی نتایج GWAS شناخته میشود. بنابراین آگاهی در مورد الگوی عدم تعادل پیوستگی به منظور مطالعات بیشتر GWAS و گزینش ژنومی اهمیت بسزایی دارد. معیار تعیین کننده موفقیت استفاده از مطالعات GWAS و گزینش ژنومی (GS) به مقدار LD بین نشانگرها و جایگاههای ژنومی مسبب صفات کمی در طول کل ژنوم بستگی دارد. با توجه به اهمیت روش عدم تعادل پیوستگی در مطالعات نقشهیابی صفات کمی، در این مقاله سعی شده است تا به عمدهترین ابعاد عدم تعادل پیوستگی، نحوه کاربرد آن در جمعیت، محدودیتهای آن و استفاده از آن در بهنژادی گیاهی به ویژه غلات پرداخته شود. همچنین، در این مقاله برخی از اطلاعات مربوط به نرمافزارهای آماری مورد استفاده در عدم تعادل پیوستگی ارایه میشود و در نهایت چالشها و چشماندازهای استفاده از این رویکرد بحث خواهد شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بابک عبدالهی مندولکانی
استاد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
حسین عباسی هولاسو
دانشجوی پسا دکتری، گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
سالار شعف
گروه کشاورزی و علوم محیطی، دانشگاه میلان، میلان، ایتالیا.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :