مرگ مغزی از منظر فقه شیعه و طب جدید
- سال انتشار: 1393
- محل انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دوره: 24، شماره: 113
- کد COI اختصاصی: JR_JMUMS-24-113_022
- زبان مقاله: فارسی
- تعداد مشاهده: 53
نویسندگان
علوم پزشکی مازندران
چکیده
سابقه و هدف : تشخیص قطعی مرگ انسان در اکثر مواردکه قلب و مغز در اثر کهولت سن یا حوادث کشنده، به طور کاملا واضح ازکارباز می ایستند، چندان مشکل نیست . اما گاهی علی رغم وجود نشانه های م رگ، تشخیص قطعی چندان آسان نیست . مرگ مغزی نمونه بارز این موارد است . لذا این مس اله مورد بحث بین فقها و پزشکان است . فواید این بحث در مسایل بسی ار زیادی از جمله اجازه یا عدم اجازه اتانازی بیمار، قطع و پیوند اعضا، جواز دفن، و ... آشکار می شود . هدف ما در این مقاله بررسی و مقایسه نظرات پزشکان و فقها شیعه در این مساله است. مواد و رو ش ها: در پژوهش مروری جهت جمع آوری اطلاعات علاوه بر مراجعه به منابع اسلا می (قرآن و حدیث ) و کتب و مقالات تدوین شده تا سال ۹۲ ، به پایگاه های مختلف اطلاع رسانی از قبیل: مراجعه ،Blackwell, Noormags, Oxford, IranMedex, Euthanasia.com, Hawzeh.net elm.ac.ir, ISI, Islamonline شد و پس ازجمع آوری و تجزیه و اطلاعات مقالات نتیجه گیری شد. یعنی جدایی کامل روح از « توفی » یافته ها: دانش پزشکی مرگ مغزی را پایان زندگی انسان تلقی می کند. اما قرآن بدن را مرگ قطعی می داند. استنتاج: اصولا نگاه پزشکی و فقه در این مساله یکسان و قابل مقایسه نیستند . زیرا پزشک با نگاه به حیات پایدار (مستقر) پیشین بیمار، برگشت به آن را درحالت مرگ مغزی محال می داند، لذا حکم به قطعیت موت می کند . اما فقیه با نگاه به احکام و مسایل پسین (پس از اطمینان از خروج کامل روح از بدن )، مرگ مغزی را یقین آور تلقی نمی کند . در نتیجه اجرای احکام فقهی و حقوقی میت را تا حصول یقین به خروج کامل روح ازبدن، جایز نمی داند.کلیدواژه ها
brain death, euthanasia, dubious death, مرگ مغزی, اتانازی, مرگ مشتبه و قطعیاطلاعات بیشتر در مورد COI
COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.