ویژگی های اژدها در نگارگری عصرصفوی با تاکید برتوصیفات فردوسی در شاهنامه
عنوان مقاله: ویژگی های اژدها در نگارگری عصرصفوی با تاکید برتوصیفات فردوسی در شاهنامه
شناسه ملی مقاله: JR_JFAVAT-4-49_003
منتشر شده در در سال 1391
شناسه ملی مقاله: JR_JFAVAT-4-49_003
منتشر شده در در سال 1391
مشخصات نویسندگان مقاله:
بهاره براتی - عضو هیات علمی دانشگاه شهرکرد، دانشکده هنر
اصغر کفشچیان مقدم - استادیاردانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
بهاره براتی - عضو هیات علمی دانشگاه شهرکرد، دانشکده هنر
اصغر کفشچیان مقدم - استادیاردانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
فرم و صورت اژدها بارها در طول تاریخ هنر ایران، در قالب های گوناگون و با مضامین رمزگونه ظاهر شده است. اتصال این نقش به فرهنگ، باورها، جهان بینی اساطیری از یک طرف و ادبیات غنی و سرشار ایرانی از سوی دیگر، جایگاه آن را بیش از پیش اهمیت می بخشد. در این میان به نظر می رسد نگارگران با توجه به قصص اساطیری و منابع ادبی موجود خصوصا شاهنام? حکیم ابوالقاسم فردوسی، در نمایش این موجود، به دستور زبان خاصی دست یافته اند؛ لذا این مقاله سعی دارد به شیوه توصیفی و تحلیلی ضمن بررسی معانی اژدها و توجه به توصیفات بصری فردوسی از این موجود در شاهنامه ازطریق مقایسه این اوصاف با اژدهای ترسیم شده در نگارگری عصر صفوی، نگرش و ساختار بیانی و بصری هنرمندان نگارگر را مورد کنکاش قرار دهد. و از طریق مقایسه و تطبیق تمهیدات به کارگرفته شده در شکل اژدها در این دوره با ادوار گذشته روی کردهای نوین آنها را در نمایش این موجود، مشخص نماید. در ضمن تلاش شده است تا علاوه بر توجه به این نگرش، از طریق مطالع? شکل و سیمای اژدها، اندازه و موقعیت آن در کادر و تزیینات و نوع بافت و رنگ های به کارگرفته شده در نمایش اژدها، چگونگی دلالت آن بر مفهوم نیروی شرورنفس اماره مشخص شود.
کلمات کلیدی: اژدر, اژدها, اژدهاک, شاهنامه, صفویه, نگارگری
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1775636/