نگاهی به مفهوم عرفانی «فتوح» نزد صوفیه
عنوان مقاله: نگاهی به مفهوم عرفانی «فتوح» نزد صوفیه
شناسه ملی مقاله: JR_KVSHN-12-23_007
منتشر شده در در سال 1390
شناسه ملی مقاله: JR_KVSHN-12-23_007
منتشر شده در در سال 1390
مشخصات نویسندگان مقاله:
امیرحسین مدنی - دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد
محمدکاظم کهدویی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد
خلاصه مقاله:
امیرحسین مدنی - دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد
محمدکاظم کهدویی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد
در بینش صوفیه، اصطلاح «فتوح» دو بار معنایی متفاوت دارد: یکی نذر و نیازی بوده که مردم به خانقاه تقدیم می کردند و این گونه نذورات، اگرچه مسبب گشایش هزینه های خانقاه بود، و البته به جای خود ارزشمند، اما از طرف دیگر گه گاه این «فتوح دنیوی» تن پروری و سوءاستفاده برخی از صوفیان را در پی داشت. دومین معنا -که در این مقاله مورد نظر است- گشایش های روحانی و معنوی عارف است که سالک عارف به مدد این گشایش های ربانی و انوار الهی به «غیب عالم» و«عالم غیب» دست می یابد. چنین فتوحاتی که البته از «غیب» بر «قلب» عارف وارد می شود، مزید یقین وی می گردد و بر صدق مجاهده و معامله وی می افزاید. بدون شک این فتوحات و واردات که از دریای لطف و فضل الهی سرچشمه می گیرند، نصیب اولیاء و پاکانی می شود که یک عمر به پاسبانی و مراقبت «دل» پرداخته و چنگ در عروه وثقای دین زده و لحظه ای از «او» غایب نبوده اند. تفصیل مطالب مذکور و برخی دیگر از نکات و جزئیات مربوط به فتوح در شش بخش الف) مفهوم لغوی فتوح (فتوح دنیوی)، ب) مفهوم عرفانی فتوح، ج) قلب و فتوح، د) ترادف معنایی فتوح با الهام و وارد و فراست، ه) تمایز معنایی فتوح با الهام و وارد و فراست، و) اقسام فتوح بررسی شده است.
کلمات کلیدی: فتوح, الهام, وارد, فراست, غیب
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1734492/