بررسی فلزات سنگین غیر ضروری در آبهای سواحل ایرانی دریای خزر
- سال انتشار: 1401
- محل انتشار: دومین همایش ملی - منطقه ای آبزی پروری
- کد COI اختصاصی: AMIWR02_046
- زبان مقاله: فارسی
- تعداد مشاهده: 297
نویسندگان
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
پژوهشکده اکولوژی دریای خزر موسسه تحقیقات علوم شیلانی کشور سازمان تحقیقات آموزش وترویج کشاورزی
چکیده
فلزات سنگین جزئ آلاینده های پایدارند و بر خلاف بسیاری از آلاینده های آلی توسط میکروارگانیسم ها تجزیه نمی شوند. حضور فلزات سنگین بیش از استاندارد تعریف شده در زیستگاه های آبی میتواند باعث بروز مشکلات و عوارض زیست محیطی قابل توجهی برای موجودات آبزی .شود در تحقیق حاضر غلظت عناصر فلزی غیر ضروری شامل جیوه کادمیوم سرب و آرسنیک از آبهای سواحل ایرانی دریای خزر در ۸ ایستگاه (آستارا) انزلی سفید رود تنکابن نوشهر بابلسر امیرآباد و (ترکمن) و اعماق ۱۰ و ۳۰ متر طی فصول پاییز و زمستان ۱۳۹۷ بهار و تابستان ۱۳۹۸ و مقایسه با حد مجاز استاندارد انجام شد اندازه گیری نمونه های آب پس از آماده سازی استخراج) و عمل (تغلیظ) به روش استاندارد با دستگاه اسپکتروفتومتر جذب اتمی صورت گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار فلزات سنگین موجود در آب معادل ۱۰۵,۲۷ میکروگرم در لیتر مربوط به فلز آرسنیک در ناحیه غربی و فصل بهار بود و کمترین آن معادل ۰,۰۰۳ میکرو گرم بر لیتر مربوط به فلز کادمیوم در ناحیه مرکزی و فصل پاییز بود میانگین غلظت سالانه فلزات سنگین سرب کادمیوم جیوه و آرسنیک در آب به ترتیب برابر ) ۳ و ۰,۰۲۳ میلی گرم بر لیتر و بر طبق آن غلظت فلزات سنگین از حداکثر تا حداقل برابر کادمیوم > آرسنیک > سرب جیوه بوده است.کلیدواژه ها
فلزات سنگین ،آلاینده ها، دریای خزر، آبمقالات مرتبط جدید
اطلاعات بیشتر در مورد COI
COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.