شرط مارتنس در حقوق کیفری بین المللی؛ ماهیت و کارکردهای تفسیری
عنوان مقاله: شرط مارتنس در حقوق کیفری بین المللی؛ ماهیت و کارکردهای تفسیری
شناسه ملی مقاله: JR_CLD-19-23_005
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_CLD-19-23_005
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
پریسا دهقانی - دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
محمد حسین رمضانی قوام آبادی - دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
محمد رضا علی پور - استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
خلاصه مقاله:
پریسا دهقانی - دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
محمد حسین رمضانی قوام آبادی - دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
محمد رضا علی پور - استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
در نخستین کنفرانس صلح ۱۸۹۹ لاهه، فردریش ون مارتنس، نماینده دولت روسیه بیان داشت تا آن زمان که مجموعه قواعد منظم جنگ تدوین شود، دولت های متعاهد موافقت می نمایند در مواردی که تحت شمول مقررات مصوب قرار نمی گیرد، جمعیت های غیر نظامی و متخاصمان همچنان تحت حمایت اصول حقوق ملل منبعث از عرف تثبیت شده میان ملل متمدن، اصول بشریت و ندای وجدان عمومی قرار خواهند گرفت. این اظهار که در ادبیات حقوق بین الملل به شرط مارتنس مشهور شد، در حقوق کیفری بین المللی اثرات عینی به همراه داشته است. محاکم کیفری بین المللی به مناسبت های مختلف، به شرط مارتنس متوسل شده اند. با تحلیل آرا و نظرات محاکم کیفری بین المللی می توان اظهار داشت که شرط مارتنس در حقوق بین الملل به طور کلی و حقوق کیفری بین المللی به طور خاص، از ظرفیت ها و کارکردهای متفاوتی برخوردار است. تفکیک میان این نقش ها چندان کار ساده ای نیست. اینکه آیا استناد به شرط مارتنس، در راستای نقش پر کردن خلاهاست و یا تفسیر یک قاعده مبهم و یا صرفا نقش تقویت استدلال حقوقی دادگاه را ایفا می کند، چندان متقن و بدون مناقشه نیست؛ چرا که نوع نگرش به شرط مارتنس، تعیین کننده شناسایی اثر آن در حقوق کیفری بین المللی است. مقاله حاضر با تتبع در رویه قضایی بین المللی به این نتیجه می رسد که نقش تفسیری و رفع ابهام و اجمال قواعد حقوقی، جلوه ویژه ای در استناد محاکم بین المللی کیفری به شرط مارتنس داشته است. این قابلیت ها و ظرفیت های متنوع شرط مارتنس باعث می شوند که جامعه بشری برای رسیدن به وضعیت مطلوب و گذار از وضع موجود، دائما و بر حسب نیاز، از قبض و بسط های آن بهره گیرد. بر این پایه، شاهد کارکردهای عینی متنوعی از شرط مارتنس در حقوق کیفری بین المللی بوده و هستیم و این روند در آینده نیز ادامه خواهد داشت.
کلمات کلیدی: شرط مارتنس, حقوق کیفری بین المللی, منبع, تفسیر, مفهوم مخالف, راهنمای هرمنوتیک
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1632395/