اثرات استفاده از پودر خشک ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس (Arthrospira platensis) بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه و جمعیت میکروبی سکوم جوجه های گوشتی
عنوان مقاله: اثرات استفاده از پودر خشک ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس (Arthrospira platensis) بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه و جمعیت میکروبی سکوم جوجه های گوشتی
شناسه ملی مقاله: JR_ANIMAL-32-3_006
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_ANIMAL-32-3_006
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
فرخ نظمی - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، استان آذربایجان غربی، ایران
سید علی میر قلنج - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
محسن دانشیار - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
محمد امیر کریمی ترشیزی - دانشیار گروه پرورش و مدیریت طیور ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
سینا پیوستگان - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
حسنا حاجاتی - مرکز تحقیقات کشاورزی آذربایجان شرقی، تبریز، ایران
خلاصه مقاله:
فرخ نظمی - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، استان آذربایجان غربی، ایران
سید علی میر قلنج - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
محسن دانشیار - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
محمد امیر کریمی ترشیزی - دانشیار گروه پرورش و مدیریت طیور ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
سینا پیوستگان - گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
حسنا حاجاتی - مرکز تحقیقات کشاورزی آذربایجان شرقی، تبریز، ایران
زمینه مطالعاتی: استفاده از ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در جیره غذایی جوجه های گوشتی به عنوان یک ماده خوراکی جدید و مفید، ، ممکن است شاخص های عملکردی را بهبود دهد. هدف: این تحقیق به منظور ارزیابی اثرات افزودن سطوح مختلف ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس بر عملکرد، خصوصیات لاشه و ترکیب جمعیت میکروبی سکوم جوجه های گوشتی طراحی شد. روش کار: تعداد۳۰۰ قطعه جوجه گوشتی نر یکروزه سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملا تصادفی به ۵ تیمار آزمایشی با ۶ تکرار و ۱۰ قطعه جوجه در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح مختلف صفر (شاهد)، ۲۵/۰، ۵۰/۰، ۷۵/۰و ۱ درصد پودر خشک جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در جیره پایه بودند. جیره پایه بر اساس دانه ذرت-کنجاله سویا بوده و همه جیره ها نیز بر اساس انرژی و پروتئین یکسان تنظیم و به مدت ۴۲ روز در اختیار پرندگان قرار گرفت. نتایج: نتایج آزمایش نشان داد که مصرف خوراک پرندگان در دوره-های آغازین، رشد، پایانی و کل دوره تحت تاثیر سطوح افزودن ریزجلبک قرار نگرفت )۰۵/۰
کلمات کلیدی:P). بررسی میکروبی سکوم در انتهای دوره آزمایشی نیز نشان داد که با افزایش سطح جلبک میزان جمعیت اشریشیاکلی در سکوم جوجه های گوشتی، به طور معنی داری نسبت به گروه شاهد کاهش یافت (۰۵/۰>P). بازده لاشه و سینه نیز درجوجه های تغذیه شده با سطوح ۷۵/۰و ۱ درصد ریزجلبک به طور معنی داری نسبت به گروه شاهد افزایش یافت (۰۵/۰>P) به طوریکه راندمان لاشه در سطوح ۷۵/۰ و ۱ درصد جلبک، به ترتیب ۵ و ۴/۴ درصد و راندمان سینه در سطوح ۷۵/۰ و ۱ درصد جلبک به ترتیب ۳۷/۱۱ و ۴/۱۰ درصد نسبت به گروه شاهد بهبود یافت. به طور کلی استفاده از سطح ۱ درصد ریزجلبک اسپیرولینا در جیره غذایی جوجههای گوشتی می تواند منجر به کاهش جمعیت اشریشیاکلی سکوم و بهبود عملکرد رشد، بازده لاشه و وزن نسبی عضله سینه جوجه های گوشتی گردد.
پری بیوتیک, ضریب تبدیل خوراک, راندمان لاشه, اشریشیاکلی, ریزجلبک
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1631810/